Wie zijn wij? 

Op deze pagina willen wij ons graag aan u voorstellen.


Ellen

Ik ben Ellen, geboren op 17-07-1967. Mijn hele leven staat in het teken van dieren. Thuis hadden we een politiehonden vereniging en een hondenpension, sleepte als kind al van alles mee naar huis en heb verschillende jaren als vrijwilligster in het dierenasiel Gorinchem/Gorkum gewerkt. Heb daar veel geleerd, en voordat ik het goed en wel in de gaten had woonde ik samen met 4 katten en was ik ook de trotse pleegmoeder van 2 hamsters die net zoals de katten in het asiel waren beland door een ‘allergietje’ of doordat ze ‘overbodig’ waren geworden. 
Ook al lijkt het een druppel op een gloeiende plaat, in mijn ogen is elke druppel een hond of een kat en dat is voor mij een reden om te doen wat binnen mijn mogelijkheden ligt. Soms krijg ik het verwijt dat ik buiten Nederland bezig ben, maar wat zijn landsgrenzen ? Voor mij zijn dat denkbeeldige strepen, door mensen bedacht, door mensen op een kaart getekend, iets waarvan een dier het bestaan niet kent, maar daardoor vaak het lot treft om verstoten te blijven van hulp doordat net díe hond of kat aan de andere kant van die grens geboren is.

Heb al verschillende dieren op mogen vangen, waarvan er nu enkele uit Polen bij mij zijn geweest. De voldoening die ik hiervan heb is mij zoveel meer waard dan een bosje bloemen op een spiegelende tafel, een vijf gangen menu in een chique restaurant, een 'feestelijke' verjaardag, een keurig gekapte coupe of de goedkeuring van anderen!
Ik hoop dat een ieder die een hart heeft voor dieren zijn steentje zal bijdragen aan het verbeteren van het vaak uitzichtloze bestaan van asieldieren, al dan niet met goede verzorging, binnen of buiten de Nederlandse landsgrenzen. Elk steentje is een levende druppel en dat ene steentje, die ene druppel is het helpen dubbel en dwars waard!

 

Jeannette

Ik ben Jeannette Cadee.

In het dagelijks leven ben ik werkzaam bij de thuiszorg, verzorging.
Daarnaast ben ik actief in dierverzorging en vrijwilliger bij de aaiclub. Dit houdt in dat een groep vrijwilligers 1x per maand met hun honden naar bewoners van een verpleeghuis gaan, waar ze dan lekker kunnen knuffelen met de honden.
Van het begin af aan ben ik actief bij Vagabond-Pets. Mijn 'functie' is secretaris, daarnaast ben ik ook gastgezin en betrokken bij adopties.
Thuis zijn een aantal dieren aanwezig, zoals 2 honden(waarvan 1 kleine Poolse dame die ik niet meer kon laten gaan),
1 kat, 4 kippen en 8 hamsters. Allen komen uit asielen of opvangcentra, dat spreekt.

 

Lia & Bert

Mijn naam is Lia Verhoek.  Ik ben getrouwd met Bert  en we hebben twee zoons.

Als  kind zijnde ben ik opgegroeid met honden. De liefde en verzorging voor onze viervoeters heb ik later met Bert kunnen delen en ook weer mogen doorgeven aan onze kinderen. Ik vind het altijd heerlijk wanneer kinderen op school enthousiast vertellen over hun hond, kat of ander huisdier.   Zo belangrijk, zo vormend is het wanneer kinderen op jonge leeftijd  leren omgaan met dieren. Ik ben dan ook zo blij dat veel kinderen de liefde hiervoor al vroeg meekrijgen van thuis.
Vanaf het eerste begin van Vagabond-Pets  in 2007 zijn wij actief betrokken bij deze organisatie.
Wij vinden het niet alleen belangrijk  en zinvol, maar ook heel leuk om een bijdrage te leveren aan het welzijn van  de honden en katten in Polen.  Zelf zorgen wij nu  sinds een jaar voor Laska, onze Poolse blafprinses.

Bert is penningmeester van onze stichting.
Als inzameladres voor de Betuwe gaan  we regelmatig op pad om voer en andere spullen op te halen of weg te brengen. 

We hopen dit, samen met de andere vrijwilligers, nog vele jaren te kunnen doen.


Mijn naam is Bert Verhoek.

Aanvankelijk heb ik voor Vagabond-Pets vooral hand-en spandiensten verleend. Hierbij moet je dan denken aan het ophalen van voer en allerlei spullen voor honden en katten, het rijden naar een bepaalde locatie voor overleg, het aanwezig zijn op een jaarmarkt, etc.

Maar door de contacten en verhalen van Lia is mijn betrokkenheid bij de stichting ( en vooral bij de beoogde doelstellingen) alleen maar toegenomen.

Inmiddels ben ik ook een paar keer naar onze asiels in Polen geweest. Zo heb ik zelf kunnen zien hoe daar de leefomstandigheden van de dieren zijn. Veelal ontbreekt het aan geld en dus aan materialen, medicamenten en voer. Voor ons is het een bijzondere uitdaging om met steun van donateurs en andere vrijwilligers de situatie te verbeteren en zo op een “hoger plan’ te krijgen.

Als je dan resultaten ziet, en die zijn er, dan motiveert je dat om op de ingeslagen weg door te gaan en zo de leefomstandigheden van de dieren en de werkomstandigheden van de asielmedewerkers wat aangenamer te maken.

Magda



Onze steun en toeverlaat in Polen is Magda, al 12 jaar werkzaam als vrijwilligster in het asiel van Opole. Ze offert zich helemaal op voor de dieren en is er altijd bij als we in Polen zijn. Omdat we maar een paar woordjes Pools kennen, is het belangrijk dat we er iemand bij hebben die alles voor ons vertaalt zodat alles goed verloopt. Magda is studente Engels, 23 jaar oud en heeft een hart van goud.
 

Marjan & Pesso
 

Wij zijn Pesso en Marjan Weiss met onze kleine meiden Ruby en Diva die ontzettend verwend zijn, maar ook werkelijk alles betekenen voor ons! We moeten er wel bij vermelden dat ze toch maar steeds weer de vreemde kostgangers verwelkomen die bij ons komen en weer gaan.
We wonen in Eindhoven en hebben twee meiden die inmiddels op zichzelf wonen, maar indien nodig wel met de hondjes komen wandelen.
Wij kwamen in contact met Stichting Vagabond-Pets door een folder die we via onze dierenwinkel kregen.
Nadat we op de site hadden gekeken zijn we bij Ellen naar Basje gaan kijken en werden meteen verliefd op onze kleine lieve Basje die wij helaas in mei 2010 in hebben moeten laten slapen. Gelukkig heeft deze kleine vent nog anderhalf jaar gelukkig bij ons kunnen zijn en heeft van een warm mandje kunnen genieten.
Tevens zijn wij opvanggezin voor de stichting en helpen waar we kunnen om de stichting onder de aandacht te krijgen. Ook zamelen we spullen in die ze kunnen gebruiken en natuurlijk adopteren we virtueel ook hondjes.
Wij zijn grote dierenvrienden en vinden het verschrikkelijk hoe sommige mensen met dieren omgaan. Hulp voor deze dieren is nodig en in dit geval hebben wij gekozen voor Stichting Vagabond-Pets omdat ze werkelijk goed werk verrichten.
Tevens zijn wij vrijwilligers bij een stichting in Deurne die kinderen in Roemenië helpt. Ook daar is helaas veel hulp nodig. Dus je snapt we hebben verder weinig vrije tijd over maar dat vinden we niet erg want we helpen graag waar het nodig is.

Groetjes van Pesso en Marjan en natuurlijk een pootje van Ruby en Diva.
 

Fineke

'Spreek ik met Fineke’s rusthuis?', vraagt Jeannette wel eens lachend als ze me belt.
En ja, dat is ook zo, in een paar jaar tijd zijn er 5 hondjes bij mij komen wonen.
In 2008 adopteerde ik van de stichting Vagabond-Pets 2 oude Poolse hondjes, die pasten  nog best bij mijn Jack Russell terriër en mijn Spaanse adoptie terriër.
Door het leuke contact dat ik door die adopties kreeg met Jeannette en Ellen, raakte ik steeds meer betrokken  bij de stichting, en het is nu zo dat ik ook gastgezin ben voor ( oudere ) hondjes die nog niet direct bij een nieuw baasje terecht kunnen.
(Mijn eerste gasthondje bleef bij mij wonen, het bleek een kleine brokkenpiloot, en na heel wat gedokter kon ik haar niet meer laten gaan).
Zo woon ik dus met een mooi stabiel roedeltje hondjes, waar ook elke keer een nieuw hondje vlekkeloos in past.
Ik heb iets met oude honden,  zelfs oude honden zijn nog zo flexibel , dat ze zich , ondanks hun soms slechte verleden, opnieuw aanpassen en vertrouwen krijgen.
Het geeft heel veel voldoening om die soms angstige honden binnen een paar weken weer op te zien leven, en om ze alvast een zetje in de richting van hun nieuwe baasje te geven.
Natuurlijk weet je dat een oude hond in blessure tijd leeft, maar iedere week dat je ze nog een heerlijke oude dag kunt geven is meegenomen, en mijn 2 oude Pooltjes van 16 en 14 jaar wonen toch al weer mooi twee en een half jaar in Fineke’s rusthuis.

 

Maddy en Stef


 
Hoi,
Wij zijn Maddy en Stef.  Samen met onze 3 zoons en 3 dochters (24 pootjes samen van 3 honden en 3 katten) wonen wij op het Vlaams-Brabantse platteland in Holsbeek/België.
Door een budget-restantje bij de eindejaarsinkopen in 2009 en door een stukgegane krabpaal, deed Stef me een abonnement op 'Hart voor Dieren' cadeau. Daarin vond ik de advertentie van SVP. Op de website viel ik onmiddellijk voor het verhaal van Kuba.
Een adoptie was niet meer uit mijn hoofd te praten ;-)  maar door omstandigheden zijn we de jongen zélf in Opole gaan ophalen. 
Met lege handen naar de arme stakkers trekken ? Neen, dat zagen we écht niet zitten. 
Dus 1,5 maand spullen en voer geronseld, om uiteindelijk met 880 kg voer en spullen richting Polen te rijden.  Fotoreportage vind je hier
Zo zijn we er ingerold en, als zonder remmen, zijn we blijven bollen... letterlijk ook, want Nuland-Holsbeek is niet echt bij de deur, hé.  
Telkens is het als thuiskomen.  Het enthousiasme en de goedheid van alle SVP medewerkers werkt zou aanstekelijk...
Intussen Miki 2 maanden opgevangen in afwachting van zijn nieuwe mandje .
Ook hebben we ons eerste huisbezoek gedaan en straks bezorgen we Trabant, als 2de Belgische SVP rakker, een warme mand in het verre Elverdinge (B).  We zien het echt zitten om ons volledig in te zetten voor de stichting.
Aan alle Belgen met een groot hart voor dieren:  geef ons een seintje als je dierenspullen hebt. Wij halen ze met veel plezier gratis op.
Groetjes en een lieve poot,
Maddy, Stef, Sammy, Kyra, Kuba, Jolie, Lucky en Beauke - stef.maddy@skynet.be

 

Anne


Ik ben Anne, ik woon in Apeldoorn en ben 26 jaar.

Ik ben grafisch ontwerper en volg nu in twee jaar de studie voor docent beeldende kunst en vormgeving in Zwolle. Daarna hoop ik les te kunnen geven. Samen met mijn ouders die een camping in Polen hebben, proberen we elk jaar een bezoek te brengen aan het asiel in Opole. We brengen dan spullen en nemen af en toe wat hondjes mee naar Nederland. Verder zamel ik spullen in en
als er iets ontworpen moet worden help ik ook graag. Zelf hebben
wij een zwerfhond uit Athene, Stavros, hij is nu bijna zes jaar.


Fred en René


Hallo, wij zijn Fred en René Kroon. Samen met onze hond Princess en 4 katten wonen we aan de rand van het mooie Enschede.
In 2008 zijn onze huishoudens samen gevoegd en sinds die tijd heerst er hier een heerlijke harmonie in huis.
Fred was helaas tot die tijd te druk en veel van huis om dieren aan te schaffen. Maar was in zijn jeugd vaak bij zijn grootvader die honden uit het asiel haalde, heropvoedde en dan een goed tehuis voor ze zocht.
In feite was hij een voorloper van degenen die zich nu voor de stichtingen inzetten.
Door onze verbintenis kan hij nu met volle teugen genieten van de dieren die ik mee genomen heb in onze relatie.
Zelf ben ik al sinds mijn 20ste actief betrokken bij het welzijn van dieren, in verschillende functies. Mijn vader was voor mij het voorbeeld. Vaak kwam hij thuis met een gewond dier.... 
Ook tijdens mijn jaren in Australië mocht ik deze hobby blijven uitoefenen en heb menig inheems diertje, na verzorging, terug mogen zetten in de natuur.
Eind 2008 hebben we afscheid moeten nemen van Angie, onze Rottweiler van 14, die overleden is aan kanker. De leegte die ontstond was groot, maar het ergste was het gedrag van Princess, zij miste haar maatje.
Om persoonlijke redenen kunnen we voorlopig geen 2de hond aanschaffen, dus wat nu.
Toen zag ik een buurvrouw lopen die telkens een andere hond bij zich had....vragen dus en het antwoord op ons probleem leek gevonden 'gastgezin worden'.
Na een kleine zoektocht kwamen we uiteindelijk terecht bij Stichting Vagabond Pets en van beide kanten klikte het meteen.... Inmiddels hebben wij al diverse honden te gast gehad.

We krijgen zo ontzettend veel liefde terug van de hondjes die via ons hun 'eigen warme mandje' vinden en hopen dit werk voort te zetten zolang wij hiertoe in staat zijn...




Loes

Wie ben ik….

Mijn naam is Loes van der Veen, ik ben 41 jaar en ben moeder van 2 schattige dochtertjes. De oudste is 3 en de jongste is 18 maanden oud. Dus ik zit nog volop in de luiers.
Naast het moederschap ben ik gedragsdeskundige en eigenaresse van een kleinschalig hondenpension annex Bordercollie Kennel. Een vakgerelateerde passie is schapendrijven met Bordercollies, een geweldige maar uiterst moeilijke sport om goed te beheersen.
Inmiddels zit ik met ontzettend veel plezier ongeveer 15 jaar in “hondenvak”. Door de tijd heen merkte ik hoe interessant ik de synergie van een roedel vond en betrapte mezelf er steeds op dat ik ongemerkt heel wat uurtjes mijn eigen roedel stond te observeren. Ik heb toen besloten mezelf hierin meer te specialiseren door het volgen van trainingen, cursussen, boeken te lezen, seminars bij te wonen. Tot op dag van vandaag blijf ik mezelf scholen omdat de visie op gedragingen van de “leading experts” nog wel eens kan veranderen en ik wil graag zoveel mogelijk actueel blijven. Het is inmiddels al weer zo’n  5 jaar geleden dat ik mijn eerste cursus gehoorzaamheid- en gedragstrainingen startte.
Twee jaar geleden ben ik als pleegmoeder bij de Greyhound Stichting gekomen en daarnaast ben ik voor de Greyhound Stichting en Doggymix de vaste gedragsdeskundige. Ik voel me zeer vereerd dat ik door Vagabond Pets ook ben benaderd om een dergelijke rol bij hen te komen vervullen. Ik hoop dan ook vurig dat ik mezelf voor de stichting nuttig kan gaan maken.

Conwenna Gedragskunde & therapie
Loes van der Veen
06-51080970
Iedere werkdag tussen 18.00-21.00 
Uitsluitend met spoed ben ik in de weekenden ook bereikbaar.

 

Jolanda

Hallo,

Ik ben Jolanda van Soest, 30 jaar, getrouwd en wij hebben een zoon van 2 jaar oud.

Toen ik in de wachtkamer van de dierenarts moest wachten tijdens de operatie van mijn hond viel mijn oog op een affiche van Vagabond-Pets. Daar was ik zo door geraakt dat ik meteen allemaal spullen in ben gaan zamelen voor de dieren.
Daar bekroop me een soort 'schuldgevoel': mijn hond heeft een warme mand vol speeltjes en iedere dag lekker voer en daar zitten de dieren in slechte hokken buiten en krijgen een soort soep te eten… Daarom besloot ik mij voor de Vagabond-Pets in te zetten!
Het fijne van de Vagabond-Pets is dat de mensen op zoveel manieren kunnen helpen van spullen doneren tot (virtuele) adoptie. Je weet dus zeker dat alles op de juiste plaats terecht komt!
Soms hoor ik: ja, maar hier in Nederland zitten ook honden te springen om een baasje. Ja, dat klopt! Ik gun ieder dier een fijn en liefdevol huis zowel de honden hier als in Polen! De omstandigheden hier in de asiels zijn echter niet te vergelijken met die van de dieren daar.

Daarom wil ik mij graag inzetten voor al die dieren die zoveel beter verdienen!

Groet Jolanda van Soest.



Annelies



Ik ben Annelies, 51 jaar en geboren en getogen in Eindhoven. Ik ben de trotse moeder van 3 kinderen. Ik kan mezelf geen leven voorstellen zonder honden. Ik woon in Eindhoven met mijn grote liefde Polleke. Ik kwam in contact met Vagabond-Pets via Marjan en Pesso.
Wij kennen elkaar al enkele jaren van het koor waar wij beiden lid van zijn. We zijn buufjes en hebben veel plezier samen. Ook buiten het koor om. Je kletst zo eens wat en van het een kwam het ander. Ook ik raakte besmet met het Vagabondvirus. Ik maak al heel lang kaarten en kadodoosjes. Het waren er zoveel dat ik besloten heb de opbrengst aan Vagabond te schenken. Helaas heb ik Marjan ook aangestoken met het knip en plakvirus. We freubelen wat af samen en hebben veel plezier samen. Ongeveer een keer in de maand hebben we verkoop bij het koor,wat overigens behoorlijk wat centjes opleverd. Dus we gaan lekker door met knippen en plakken. In September van dit jaar ben ik wegens omstandigheden verhuisd naar een eigen stekje. Ik ben toen meteen op zoek gegaan naar een nieuwe liefde en Polleke was de gelukkige. Het was liefde op het eerste gezicht. Eigenlijk wilde ik wel meer doen voor de stichting. Daarom heb ik besloten om gastgezin te worden. Sinds het laatste bezoek aan Polen heb ik Hero in de opvang. het gaat geweldig en Polleke vindt het allemaal prima. Natuurlijk ga ik er vanuit dat ik dit nog heeeeeel lang ga doen.
 
Groetjes van Annelies en een dikke knuffel en poot van Polleke.