|
Wie zijn
wij?
Op deze pagina willen wij ons
graag aan u voorstellen.
Ellen

Ik ben Ellen, geboren op 17-07-1967. Mijn hele leven staat in het
teken van dieren. Thuis hadden we een politiehonden vereniging en een
hondenpension, sleepte als kind al van alles mee naar huis en
heb verschillende jaren als vrijwilligster in het dierenasiel
Gorinchem/Gorkum gewerkt. Heb daar veel
geleerd, en voordat ik het goed en wel in de gaten had woonde ik
samen met 4 katten en was ik ook de trotse pleegmoeder van 2
hamsters die net zoals de katten in het asiel waren beland door
een ‘allergietje’ of doordat ze ‘overbodig’ waren
geworden.
Ook al lijkt het een druppel op een gloeiende plaat, in mijn
ogen is elke druppel een hond of een kat en dat is voor mij een
reden om te doen wat binnen mijn mogelijkheden ligt. Soms krijg
ik het verwijt dat ik buiten Nederland bezig ben, maar wat zijn
landsgrenzen ? Voor mij zijn dat denkbeeldige strepen, door
mensen bedacht, door mensen op een kaart getekend, iets waarvan
een dier het bestaan niet kent, maar daardoor vaak het lot treft
om verstoten te blijven van hulp doordat net díe hond of kat aan
de andere kant van die grens geboren is.
Heb al verschillende dieren op mogen vangen, waarvan er nu
enkele uit Polen bij mij zijn geweest. De voldoening die
ik hiervan heb is mij zoveel meer waard dan een bosje
bloemen op een spiegelende tafel, een vijf gangen menu
in een chique restaurant, een 'feestelijke' verjaardag,
een keurig gekapte coupe of de goedkeuring van anderen!
Ik hoop dat een ieder die een hart heeft voor dieren zijn
steentje zal bijdragen aan het verbeteren van het vaak
uitzichtloze bestaan van asieldieren, al dan niet met goede
verzorging, binnen of buiten de Nederlandse landsgrenzen. Elk
steentje is een levende druppel en dat ene steentje, die ene
druppel is het helpen dubbel en dwars waard!
Jeannette

Ik ben Jeannette
Cadee.
In het dagelijks
leven ben ik werkzaam bij de thuiszorg, verzorging.
Daarnaast ben ik actief in dierverzorging en vrijwilliger
bij de aaiclub. Dit houdt in dat een groep vrijwilligers 1x
per maand met hun honden naar bewoners van een verpleeghuis
gaan, waar ze dan lekker kunnen knuffelen met de honden.
Van het begin af aan ben ik actief bij Vagabond-Pets. Mijn
'functie' is secretaris, daarnaast ben ik ook gastgezin en
betrokken bij adopties.
Thuis zijn een aantal dieren aanwezig, zoals 2
honden(waarvan 1 kleine Poolse dame die ik niet meer kon
laten gaan),
1 kat, 4 kippen en 8 hamsters. Allen komen uit asielen of
opvangcentra, dat spreekt.
Lia & Bert
Mijn naam is
Lia Verhoek. Ik ben getrouwd met Bert en we hebben twee
zoons.
Als kind
zijnde ben ik opgegroeid met honden. De liefde en verzorging
voor onze viervoeters heb ik later met Bert kunnen delen en
ook weer mogen doorgeven aan onze kinderen. Ik vind het
altijd heerlijk wanneer kinderen op school enthousiast
vertellen over hun hond, kat of ander huisdier. Zo
belangrijk, zo vormend is het wanneer kinderen op jonge
leeftijd leren omgaan met dieren. Ik ben dan ook zo blij
dat veel kinderen de liefde hiervoor al vroeg meekrijgen van
thuis. Vanaf het eerste begin van Vagabond-Pets in 2007 zijn wij
actief betrokken bij deze organisatie. Wij vinden het niet alleen belangrijk en zinvol, maar ook
heel leuk om een bijdrage te leveren aan het welzijn van de
honden en katten in Polen. Zelf zorgen wij nu sinds een
jaar voor Laska, onze Poolse blafprinses.
Bert is
penningmeester van onze stichting. Als inzameladres voor de Betuwe gaan we regelmatig op pad
om voer en andere spullen op te halen of weg te brengen.
We hopen dit, samen met de andere vrijwilligers, nog vele
jaren te kunnen doen.

Mijn naam is Bert Verhoek.
Aanvankelijk
heb ik voor Vagabond-Pets vooral hand-en spandiensten
verleend. Hierbij moet je dan denken aan het ophalen van
voer en allerlei spullen voor honden en katten, het rijden
naar een bepaalde locatie voor overleg, het aanwezig zijn op
een jaarmarkt, etc.
Maar door de
contacten en verhalen van Lia is mijn betrokkenheid bij de
stichting ( en vooral bij de beoogde doelstellingen) alleen
maar toegenomen.
Inmiddels ben
ik ook een paar keer naar onze asiels in Polen geweest. Zo
heb ik zelf kunnen zien hoe daar de leefomstandigheden van
de dieren zijn. Veelal ontbreekt het aan geld en dus aan
materialen, medicamenten en voer. Voor ons is het een
bijzondere uitdaging om met steun van donateurs en andere
vrijwilligers de situatie te verbeteren en zo op een “hoger
plan’ te krijgen.
Als je dan resultaten ziet, en die zijn er, dan motiveert je
dat om op de ingeslagen weg door te gaan en zo de
leefomstandigheden van de dieren en de werkomstandigheden
van de asielmedewerkers wat aangenamer te maken.
Magda
Onze steun en toeverlaat in Polen is Magda, al 12 jaar
werkzaam als vrijwilligster in het asiel van Opole. Ze
offert zich helemaal op voor de dieren en is er altijd
bij als we in Polen zijn. Omdat we maar een paar
woordjes Pools kennen, is het belangrijk dat we er iemand
bij hebben die alles voor ons vertaalt zodat alles goed
verloopt. Magda is studente Engels, 23 jaar oud en heeft
een hart van goud.
Marjan & Pesso

Wij zijn Pesso en Marjan Weiss met onze kleine
meiden Ruby en Diva die ontzettend verwend zijn, maar ook werkelijk
alles betekenen voor ons! We moeten er wel bij vermelden
dat ze toch maar steeds weer de vreemde kostgangers
verwelkomen die bij ons komen en weer gaan.
We wonen in Eindhoven en hebben twee meiden die
inmiddels op zichzelf wonen, maar indien nodig wel met
de hondjes komen wandelen.
Wij kwamen in contact met Stichting Vagabond-Pets door
een folder die we via onze dierenwinkel kregen.
Nadat we op de site hadden gekeken zijn we bij Ellen
naar Basje gaan kijken en werden meteen verliefd op onze
kleine lieve Basje die wij helaas in mei 2010 in hebben
moeten laten slapen. Gelukkig heeft deze kleine vent nog
anderhalf jaar gelukkig bij ons kunnen zijn en heeft van een
warm mandje kunnen genieten.
Tevens zijn wij opvanggezin voor de stichting en helpen
waar we kunnen om de stichting onder de aandacht te
krijgen. Ook zamelen we spullen in die ze kunnen
gebruiken en natuurlijk adopteren we virtueel ook
hondjes.
Wij zijn grote dierenvrienden en vinden het
verschrikkelijk hoe sommige mensen met dieren omgaan.
Hulp voor deze dieren is nodig en in dit geval hebben
wij gekozen voor Stichting Vagabond-Pets omdat ze
werkelijk goed werk verrichten.
Tevens zijn wij vrijwilligers bij een stichting in
Deurne die kinderen in Roemenië helpt. Ook
daar is helaas veel hulp nodig. Dus je snapt we hebben
verder weinig vrije tijd over maar dat vinden we niet
erg want we helpen graag waar het nodig is.
Groetjes van Pesso en Marjan en natuurlijk een pootje
van Ruby en Diva.
Fineke

'Spreek
ik met Fineke’s rusthuis?', vraagt Jeannette wel eens
lachend als ze me belt.
En ja, dat is ook zo, in een paar jaar tijd zijn er 5
hondjes bij mij komen wonen.
In 2008 adopteerde ik van de stichting Vagabond-Pets 2
oude Poolse hondjes, die pasten nog best bij mijn Jack
Russell terriër en mijn Spaanse adoptie terriër.
Door het leuke contact dat ik door die adopties kreeg
met Jeannette en Ellen, raakte ik steeds meer betrokken
bij de stichting, en het is nu zo dat ik ook gastgezin
ben voor ( oudere ) hondjes die nog niet direct bij een
nieuw baasje terecht kunnen.
(Mijn eerste gasthondje bleef bij mij wonen, het bleek
een kleine brokkenpiloot, en na heel wat gedokter kon ik
haar niet meer laten gaan).
Zo woon ik dus met een mooi stabiel roedeltje hondjes,
waar ook elke keer een nieuw hondje vlekkeloos in past.
Ik heb iets met oude honden, zelfs oude honden zijn nog
zo flexibel , dat ze zich , ondanks hun soms slechte
verleden, opnieuw aanpassen en vertrouwen krijgen.
Het geeft heel veel voldoening om die soms angstige
honden binnen een paar weken weer op te zien leven, en
om ze alvast een zetje in de richting van hun nieuwe
baasje te geven.
Natuurlijk weet je dat een oude hond in blessure tijd
leeft, maar iedere week dat je ze nog een heerlijke oude
dag kunt geven is meegenomen, en mijn 2 oude Pooltjes
van 16 en 14 jaar wonen toch al weer mooi twee en een
half jaar in Fineke’s rusthuis.
Maddy en Stef

Hoi,
Wij zijn Maddy en Stef.
Samen met onze 3 zoons en 3 dochters (24 pootjes
samen van 3 honden en 3 katten) wonen wij op het
Vlaams-Brabantse platteland in Holsbeek/België.
Door een budget-restantje
bij de eindejaarsinkopen in 2009 en door een
stukgegane krabpaal, deed Stef me een abonnement op
'Hart voor Dieren' cadeau. Daarin vond ik de
advertentie van SVP. Op de website viel ik
onmiddellijk voor het verhaal van Kuba.
Een adoptie was niet meer
uit mijn hoofd te praten ;-) maar door
omstandigheden zijn we de jongen zélf in Opole gaan
ophalen.
Met lege handen naar de
arme stakkers trekken ? Neen, dat zagen we écht niet
zitten.
Dus 1,5 maand spullen en
voer geronseld, om uiteindelijk met 880 kg voer en
spullen richting Polen te rijden. Fotoreportage
vind je
hier
Zo zijn we
er ingerold en, als zonder remmen, zijn we blijven
bollen... letterlijk ook, want Nuland-Holsbeek is
niet echt bij de deur, hé.
Telkens is het als
thuiskomen. Het enthousiasme en de goedheid van
alle SVP medewerkers werkt zou aanstekelijk...
Intussen Miki 2 maanden
opgevangen in afwachting van zijn nieuwe mandje .
Ook hebben we ons eerste
huisbezoek gedaan en straks bezorgen we Trabant, als
2de Belgische SVP rakker, een warme mand in het
verre Elverdinge (B). We zien het echt zitten om
ons volledig in te zetten voor de stichting.
Aan alle Belgen met een
groot hart voor dieren: geef ons een seintje als je
dierenspullen hebt. Wij halen ze met veel plezier
gratis op.
Groetjes en een lieve
poot,
Anne

Ik ben Anne, ik woon in Apeldoorn en ben 26 jaar.
Ik ben grafisch ontwerper en volg nu in twee jaar de
studie voor docent beeldende kunst en vormgeving in
Zwolle. Daarna hoop ik les te kunnen geven. Samen met
mijn ouders die een camping in Polen hebben, proberen we
elk jaar een bezoek te brengen aan het asiel in Opole.
We brengen dan spullen en nemen af en toe wat hondjes
mee naar Nederland. Verder zamel ik spullen in en
als er iets ontworpen moet worden help ik ook graag.
Zelf hebben
wij een zwerfhond uit Athene, Stavros, hij is nu bijna
zes jaar.
Fred en René

Hallo, wij zijn Fred en René Kroon. Samen met onze hond
Princess en 4 katten wonen we aan de rand van het mooie
Enschede.
In 2008 zijn onze huishoudens samen gevoegd en sinds die
tijd heerst er hier een heerlijke harmonie in huis.
Fred was helaas tot die tijd te druk en veel van huis om
dieren aan te schaffen. Maar was in zijn jeugd vaak bij
zijn grootvader die honden uit het asiel haalde,
heropvoedde en dan een goed tehuis voor ze zocht.
In feite was hij een voorloper van degenen die zich nu
voor de stichtingen inzetten.
Door onze verbintenis kan hij nu met volle teugen
genieten van de dieren die ik mee genomen heb in onze
relatie.
Zelf ben ik al sinds mijn 20ste actief betrokken bij het
welzijn van dieren, in verschillende functies. Mijn
vader was voor mij het voorbeeld. Vaak kwam hij thuis
met een gewond dier....
Ook tijdens mijn jaren in Australië mocht ik deze hobby
blijven uitoefenen en heb menig inheems diertje, na
verzorging, terug mogen zetten in de natuur.
Eind 2008 hebben we afscheid moeten nemen van Angie,
onze Rottweiler van 14, die overleden is aan kanker. De
leegte die ontstond was groot, maar het ergste was het
gedrag van Princess, zij miste haar maatje.
Om persoonlijke redenen kunnen we voorlopig geen 2de
hond aanschaffen, dus wat nu.
Toen zag ik een buurvrouw lopen die telkens een andere
hond bij zich had....vragen dus en het antwoord op ons
probleem leek gevonden 'gastgezin worden'.
Na een kleine zoektocht kwamen we uiteindelijk terecht
bij Stichting Vagabond Pets en van beide kanten klikte
het meteen.... Inmiddels hebben wij al diverse honden te
gast gehad.
We krijgen zo ontzettend veel liefde terug van de
hondjes die via ons hun 'eigen warme mandje' vinden en
hopen dit werk voort te zetten zolang wij hiertoe in
staat zijn...
Loes
Wie
ben ik….
Mijn
naam is Loes van der Veen, ik ben 41 jaar en ben moeder
van 2 schattige dochtertjes. De oudste is 3 en de
jongste is 18 maanden oud. Dus ik zit nog volop in de
luiers.
Naast
het moederschap ben ik gedragsdeskundige en eigenaresse
van een kleinschalig hondenpension annex Bordercollie
Kennel. Een vakgerelateerde passie is schapendrijven met
Bordercollies, een geweldige maar uiterst moeilijke
sport om goed te beheersen.
Inmiddels
zit ik met ontzettend veel plezier ongeveer 15 jaar in
“hondenvak”. Door de tijd heen merkte ik hoe
interessant ik de synergie van een roedel vond en
betrapte mezelf er steeds op dat ik ongemerkt heel wat
uurtjes mijn eigen roedel stond te observeren. Ik heb
toen besloten mezelf hierin meer te specialiseren door
het volgen van trainingen, cursussen, boeken te lezen,
seminars bij te wonen. Tot op dag van vandaag blijf ik
mezelf scholen omdat de visie op gedragingen van de
“leading experts” nog wel eens kan veranderen en ik
wil graag zoveel mogelijk actueel blijven. Het is
inmiddels al weer zo’n
5 jaar geleden dat ik mijn eerste cursus gehoorzaamheid-
en gedragstrainingen startte.
Twee
jaar geleden ben ik als pleegmoeder bij de Greyhound
Stichting gekomen en daarnaast ben ik voor de Greyhound
Stichting en Doggymix de vaste gedragsdeskundige. Ik
voel me zeer vereerd dat ik door Vagabond Pets ook ben
benaderd om een dergelijke rol bij hen te komen
vervullen. Ik hoop dan ook vurig dat ik mezelf voor de
stichting nuttig kan gaan maken.
Conwenna
Gedragskunde & therapie
Loes van der Veen
06-51080970
Iedere werkdag tussen 18.00-21.00
Uitsluitend met spoed ben ik in de weekenden ook
bereikbaar.
Jolanda

Hallo,
Ik ben
Jolanda van Soest, 30 jaar, getrouwd en wij hebben een
zoon van 2 jaar oud.
Toen ik
in de wachtkamer van de dierenarts moest wachten
tijdens de operatie van mijn hond viel mijn oog op een
affiche van Vagabond-Pets. Daar was ik zo door geraakt
dat ik meteen allemaal spullen in ben gaan zamelen
voor de dieren.
Daar bekroop me een soort 'schuldgevoel': mijn hond
heeft een warme mand vol speeltjes en iedere dag
lekker voer en daar zitten de dieren in slechte hokken
buiten en krijgen een soort soep te eten… Daarom
besloot ik mij voor de Vagabond-Pets in te zetten!
Het
fijne van de Vagabond-Pets is dat de mensen op zoveel
manieren kunnen helpen van spullen doneren tot
(virtuele) adoptie. Je weet dus zeker dat alles op de
juiste plaats terecht komt!
Soms
hoor ik: ja,
maar hier in Nederland zitten ook honden te springen
om een baasje. Ja, dat klopt! Ik gun ieder dier een
fijn en liefdevol huis zowel de honden hier als in
Polen! De omstandigheden hier in de asiels zijn echter
niet te vergelijken met die van de dieren daar.
Daarom
wil ik mij graag inzetten voor al die dieren die
zoveel beter verdienen!
Groet
Jolanda van Soest.
Annelies

Ik ben Annelies, 51 jaar en
geboren en getogen in Eindhoven. Ik ben de trotse moeder
van 3 kinderen. Ik kan mezelf geen leven voorstellen
zonder honden. Ik woon in Eindhoven met mijn grote
liefde Polleke. Ik kwam in contact met Vagabond-Pets via
Marjan en Pesso.
Wij kennen elkaar al enkele jaren van het koor waar wij
beiden lid van zijn. We zijn buufjes en hebben veel
plezier samen. Ook buiten het koor om. Je kletst zo eens
wat en van het een kwam het ander. Ook ik raakte besmet
met het Vagabondvirus. Ik maak al heel lang kaarten en
kadodoosjes. Het waren er zoveel dat ik besloten heb de
opbrengst aan Vagabond te schenken. Helaas heb ik Marjan
ook aangestoken met het knip en plakvirus. We freubelen
wat af samen en hebben veel plezier samen. Ongeveer een
keer in de maand hebben we verkoop bij het koor,wat
overigens behoorlijk wat centjes opleverd. Dus we gaan
lekker door met knippen en plakken. In September van dit
jaar ben ik wegens omstandigheden verhuisd naar een
eigen stekje. Ik ben toen meteen op zoek gegaan naar een
nieuwe liefde en Polleke was de gelukkige. Het was
liefde op het eerste gezicht. Eigenlijk wilde ik wel
meer doen voor de stichting. Daarom heb ik besloten om
gastgezin te worden. Sinds het laatste bezoek aan Polen
heb ik Hero in de opvang. het gaat geweldig en Polleke
vindt het allemaal prima. Natuurlijk ga ik er vanuit dat
ik dit nog heeeeeel lang ga doen.
Groetjes van Annelies en een dikke knuffel en poot van
Polleke.
|