|
Reisverslag 5e bezoek aan Polen van 15 april t/m 19 april 2008
Omdat de
‘missieauto’ al snel te klein bleek, hebben we begin dec.
een skibox aangeschaft. Echter bleek dat ook niet voldoende
was dus hebben we een aanhangwagentje gekocht.. Bepakt en
bezakt vertrokken we dinsdag 15 april richting Polen.
Doordat we onderweg erg slecht weer hadden, natuurlijk tot
de nok toe gevuld waren en een aanhangwagentje achter de
auto hadden, hebben we er een poos langer over gedaan. Toch,
het is gelukt ! We hadden veel voer bij ons, manden,
handdoeken, medicatie, steriele handschoenen, wat dekens,
krabpalen, voertonnen, speeltjes, emmers, benches, riemen en
banden en ga zo maar door.

Woensdag
zijn we naar het asiel gegaan om alles uit te laden, om de
dieren te zien en de mensen die er werken te begroeten. Ook
hebben we de bouw van het nieuwe stuk asiel bekeken en het
verloopt voorspoedig.
Jolanda
(vrijwilligster) had voor de medewerkers van het asiel een
presentje gemaakt en dat was voor allen een hele leuke
verrassing.
’s Middags zijn we bij een ander asiel gaan kijken, samen
met onze tolk en contact persoon Magda, niet ver van de
Tsjechische grens. Ook al zag het er verre van super uit,
zagen de dieren er niet slecht uit. Er waren een paar velden
met dieren en kennels.
Donderdag
hebben we Dorota, de cheffin van het asiel, over weten te
halen om met ons mee te gaan om nog twee asielen te
bezoeken. Ze was nog nooit in een ander asiel geweest en het
is altijd goed om een keer te zien hoe anderen het doen en
informatie uit te wisselen. Nadat ze een paar telefoontjes
had gepleegd vertelde ze dat het op de route was naar een
vriendin van haar en dat we waren we uitgenodigd om tussen
de middag daar te komen eten. Bij het asiel waar we ’s
morgens zijn geweest was het er, op de spekgladde vloeren in
de hondenverblijven na vrij goed. Het zat er erg vol (280
honden), met plaats voor 160, maar er werden jaarlijks veel
dieren geplaatst. Ook werden alle dieren gecastreerd en
gesteriliseerd en deed men aan educatie. Toen wij aankwamen,
ging er net een bus met kinderen weg.
Nadat we
bij de vriendin van Dorota onze buikjes hadden gevuld gingen
we, nadat we er wat spulletjes en voer hadden achtergelaten
voor haar dieren omdat ze het verre van breed heeft, snel op
weg naar het volgende asiel aan de Slowaakse grens. Erg oud
en ze konden wel wat hulp gebruiken op gebied van voer,
metalen voerbakken, medicatie en andere materialen. Omdat er
precies op de plaats waar het asiel ligt een rondweg
aangelegd gaat worden, moeten ze er weg. Er is wel een stuk
omheind terrein aangewezen, maar verder is er nog niets en
blijft het voor hun onduidelijk wanneer ze precies weg
moeten zijn. We willen ondanks de afstand kijken of het ooit
mogelijk is om ze van het e.e.a. te voorzien.
We waren ’s
avonds laat terug en erg moe van alle indrukken en de reis
dus heel blij dat we ons bed zagen.
Vrijdag 18
april, de hele dag op het asiel geweest, gewandeld met
verschillende honden, foto’s gemaakt, o.a. voor de Virtuele
adoptie, honden lekkernijen gegeven, Bessi van een grote
Kong en een grote kluif voorzien en afscheid genomen van
Dollar. Dollar moest worden ingeslapen omdat hij niet zelf
meer overeind kon en omdat hij erg veel pijn had. Een paar
dagen daarvoor moest ook Borys de Husky worden ingeslapen
omdat hij zijn ontlasting niet meer kwijt kon raken. Erg
triest is het wanneer een dier dat al zolang in het asiel
is, er vervolgens ook moet sterven.
We hebben
rustig de tijd genomen om te bekijken en te bespreken welke
hondjes met ons mee zouden gaan naar Nederland.
Het zijn
Mrówka, Azer, Sofie(tje) en Piesia geworden. Ze waren allen
rustig in de auto.
|