Verslag tiende bezoek aan Polen op 02-01-2009 door Anne

Verslag Opole
 

Vrijdag 2 januari 2009 zijn wij voor de tweede keer op weg naar het asiel in Opole. Vorig jaar hebben we ingezamelde spullen gebracht, ook dit jaar hebben we de bus volgeladen met manden, voer, dekens, voerbakken en kluiven. Spullen die ze vooral in de winter goed kunnen gebruiken. Dit keer zullen we daarnaast drie hondjes meenemen die in Nederland een mooi plekje zullen krijgen. We zijn allen erg benieuwd naar het nieuw verbouwde asiel, en kijken uit naar de honden die we weer zullen zien. Natuurlijk zijn we ook benieuwd naar de hondjes waar we een paar dagen voor zullen gaan zorgen.


We hebben om 1 uur afgesproken met Magda in Opole. Vanwege de gevallen sneeuw de vorige nacht en de 3,5 uur rijden die we voor de boeg hebben, zijn we eerder vertrokken en komen we wat eerder aan. Gelijk worden we vriendelijk begroet door Magda en de andere vrijwilligers. We laden de spullen uit en praten wat bij met een kop koffie. We zien de pups waar Magda voor heeft gezorgd, Fido en Figa, weggekropen in een hoekje en vooral heel erg gefixeerd op Magda. Als dat maar goed komt... Scooby zien we ook, de pup die bij Dorota in huis verbleef.


Nadat we de koffie op hebben, bekijken we alle honden, lopen een stukje met ze, natuurlijk veel te kort helaas, maken foto’s van ze, kroelen met ze en geven ze koekjes. Ze zijn allemaal even blij met de aandacht die ze krijgen. Ben kan zich even lekker uitleven achter het asiel. 


     
Daarna krijgen we een rondleiding door de nieuwe hondenverblijven, wat er echt super verzorgd uitziet. Ze hebben allemaal een eigen nieuwe plek en kunnen beschut binnenliggen. Het is koud en we gaan nog een kopje koffie drinken. We maken ons zo langzamerhand klaar voor de terugreis. We maken de benches in orde voor de pups en krijgen wat spullen voor ze mee.
  

Het is koud, dus we zorgen dat ze lekker warm zullen liggen met dekens en kruiken. Magda neemt afscheid van Fido en Figa en rond drie uur vertrekken we richting Mirsk. Helaas kunnen we niet zo lang blijven als we willen, maar sneeuw en donker rijdt niet fijn in de binnenwegen van Polen. Onderweg worden we overvallen door hevige sneeuwbuien en uiteindelijk komen we 4,5 uur later aan in Mirsk. De hondjes hebben zich super gedragen. Tijd om ze lekker naar binnen te nemen en ze kennis te laten met hun tijdelijke huisje en onze eigen hond, die toch heel veel keer groter is dan hen. 

De kennismaking verloopt heel goed, er wordt gespeeld, geknuffeld en nadat ze lekker gegeten, gedronken en hun behoeften gedaan hebben, is het tijd de bench op te zoeken. Het is niet te geloven hoe snel ze zich hebben aangepast. Keken ze ons in het asiel nog niet eens aan, thuis lijkt het alsof ze alles vergeten zijn. De nacht verloopt vrij goed, we laten ze een paar keer plassen, en om 4 uur zijn ze klaar wakker. Tsja dan maar even spelen en hopen dat ze zo moe zijn dat ze weer even gaan slapen, gelukkig werkt het. Na wat gepiep kunnen we toch nog even slapen.

 
        
03/01
We zijn vroeg op en nu de pups wat gewend zijn laten we ze lekker los en rondhobbelen. We gaan met ze naar buiten en laten ze spelen in de sneeuw. Inmiddels Figa, die wat terughoudender was dan haar broertje Fido wat losgekomen. Vooral in het spel met Fido en Scooby komt ze helemaal los. Ook Scooby, in het begin trilde hij als een rietje, is een echt kroelhondje geworden. Hij zoekt ons op en vooral buiten in de sneeuw leeft hij zich helemaal uit. Alles gaat prima met de hondjes, ze eten goed, spelen fijn en zijn, zo lijkt het, tevreden. Daarnaast zijn ze ook nog eens vrij waaks. Bij het minste of geringste blaft de hele beestenboel als er ergens beneden in het dorp een hond blaft. Het is te merken dat de hondjes zich steeds meer thuis voelen.
      

’s Nachts hebben ze dan ook niet zoveel zin om te gaan slapen.
 Er wordt druk gespeeld, geblaft en gepiept. We besluiten beneden te slapen om ze wat gerust te stellen. Scooby is het nog steeds niet eens met het naar bed gaan, maar uiteindelijk gaat hij slapen.
  

04/01
We staan vroeg op voor onze terugreis. Pakken de auto in en maken warme plekjes voor de hondjes. De hondjes hebben gegeten, gedronken, gespeeld en hun behoeften gedaan zodat ze klaar zijn voor de reis. Helaas is er weer veel sneeuw gevallen en moeten we eerst sneeuw ruimen voordat we ons huisje kunnen verlaten. 
 

We doen er ongeveer een uur over om naar de Poolse snelweg te komen, er ligt heel veel sneeuw. We hopen dat het op de snelweg beter is, helaas is dit niet zo. Ook in Duitsland sneeuwt het hevig en zijn de wegen ondergesneeuwd, we kunnen niet harder dan 80 km per uur rijden. Rond 13.00 zijn we voorbij Dresden, het lijkt wat traag te gaan maar we hebben geen schokkende vertraging. Dan komen we helaas een file van 40 kilometer tegen, de aankomsttijd wordt met het uur verlaat. Na de file lijkt het ons nog niet mee te zitten. De avond is gevallen en bij tussen Hannover en Dortmund is de snelweg veranderd in een ijsbaan. Geen auto komt meer vooruit of glijdt weg. In een uur zijn we nog maar 4 kilometer opgeschoten. We besluiten te bellen en te overleggen. De hondjes zouden immers deze avond opgehaald worden. Het lijkt er op dat het heel laat gaat worden vannacht, we weten niet wanneer we weer echt kunnen gaan rijden en na overleg besluiten we dat de hondjes de volgende ochtend opgehaald zullen worden. Wel een beetje een teleurstelling voor ons allemaal, iedereen is reuze benieuwd naar de pups. Uiteindelijk hebben we 18 uur gedaan over een reis die we normaal in 10 uur rijden. De pups hebben zich overigens uitstekend gedragen. Onderweg zijn ze erg zoet geweest. We hebben regelmatig gekeken, ze wat te drinken en eten gegeven en ze hebben geen van allen hun bench vervuild. Wanneer we thuis zijn hebben ze natuurlijk energie te over en laten we ze nog lekker spelen met elkaar. Na wat eten en drinken is het tijd om te gaan slapen. De volgende morgen zijn de pups klaar om naar hun opvanggezinnen te gaan. Lia en Bert komen de pups halen en brengen ze naar hen toe. Na een kennismaking zwaaien we de kleintjes uit en gaan ze op weg.

We vonden het echt superleuk om dit te doen en we hopen dat Fido, Figa en Scooby snel een erg leuk thuis zullen vinden. Bedankt Ellen en Jeannette voor het regelen en het contact, Magda voor de fijne ontvangst en verblijf in het asiel en Lia en Bert voor het ophalen en wegbrengen van de hondjes!