|
Reisverslag 11e bezoek aan Polen van 26 feb. t/m 1 maart 2009
Verslag trip 26 februari - 1 maart
Donderdag 26 februari
Om half 9 hebben we afgesproken en kan de reis naar Polen
weer beginnen. Met de auto voornamelijk vol met voedsel
vertrekken we vol goede moed en met wat lichte spanning. We gaan onze
honden weer zien en hebben wat plannen in ons hoofd zitten
die hopelijk ook uitvoerbaar zijn.
De reis verloopt prima. Het heeft flink gesneeuwd en
gevroren in Polen. De natuur ziet er nog schitterend wit
uit, de wegen zijn gelukkig vrij van sneeuw. We verblijven weer bij Dorota
(beheerster asiel Opole), en ook Magda (vrijwilligster en
onze tolk) blijft deze dagen bij ons. Beide zijn nog onderweg als wij al
arriveren. Piraat, de kat van Dorota, neemt de ontvangst
waar. Als Dorota en Magda er zijn komt er nog allerlei lekkers
op tafel. Zij vertellen de nieuwtjes mbt het asiel en wij
over de honden die in NL hun plekje gevonden hebben. Het blijft voor hen leuk
om te horen hoe het de honden allemaal vergaat. We zorgen
er ook altijd voor dat updates en foto's ook hun kant op gaan.
Vrijdag 27 februari
Vandaag gaan we naar het asiel in Tomaszów samen met
Dorota en Magda. Op weg daar naar toe brengen we nog een
Husky, die geadopteerd is, naar de nieuwe baasjes. Voor Tomaszów
hebben we veel puppyvoer bij ons waar ze om gevraagd
hebben. Momenteel zitten er zo'n 160 honden. Afstandsdieren worden
niet meer aangenomen. Het zit vol, te vol. Dit betekent
dat meer mensen hun hond op straat zetten, want het asiel is wel
verplicht zwerfdieren op te nemen. Er zitten weer zoveel
leuke lieve honden die hier in NL nooit lang in het asiel zouden zitten. Veel
kleinere honden zouden hier zo geadopteerd worden. Door de sneeuw en strenge vorst konden kennels die niet
overkapt zijn niet schoon gemaakt worden. Alles was
keihard. Het resultaat laat zich raden.. Ze hebben heel wat schoon te
maken nu. Door de dooi en de smeltende sneeuw loopt de
viezigheid de kennels in. Er is er nauwelijks eentje droog en dit
betekent dat de honden geen droge ondergrond hebben. Alles
is nat, de honden ook. Dit maakt het extra koud en vele hebben ontstoken
voetjes door het voortdurend op een natte ondergrond
lopen.
Het blijft een asiel waar de leefomstandigheden diep bedroevend
en troosteloos zijn.


Allemaal in vieze kennels. Hierdoor zijn hun pootjes geďrriteerd.
Gelukkig kunnen we wat honden meenemen naar het asiel in
Opole (Zie verslag: 27 feb, een bijzondere dag).
Een werkneemster in Opole is al bezig de kennels in orde
te maken. Het is er beschut, water en manden met dekens
staan klaar, stro op de grond. De kennels zijn zeer ruim,
maar vooral droog. Je kunt aan de honden merken dat ze
blij zijn. Ze zijn enthousiast, beginnen in
het stro te schuren en een paar worden een beetje 'gek'.
Dit maakt het allemaal de moeite waard, dat we moe en vies
zijn .
Na een rit van 3 1/2 uur zijn de leefomstandigheden voor
deze honden enorm verbeterd. En ze weten het, dat is te
zien.

Max, Sara en Betty met
Jeannette
Coco en Luna zichtbaar opgelucht

Max nog bang in
Tomaszów
Max de volgende dag in
Opole
De hondjes die we mee naar Opole hebben meegenomen, de spanning
valt van ze af.
Zaterdag 28 februari
We gaan naar het asiel in Opole. Kijken naar de honden die
de vorige dag zijn mee gekomen uit Tomaszów. Er zit een
hondje bij die er verschrikkelijk uit ziet. Zijn haren
zijn totaal vervilt, gezicht is nauwelijks te zien. Hij
moet zich wel onprettig voelen. Voor hem zit er maar 1
ding op en dat is dat de vacht er totaal vanaf moet.
Hierna zal hij zich beduidend beter voelen. Gelukkig
hebben we een tondeuse gedoneerd gekregen van het AMCF die
zeer goed van pas zal komen.

Arme Marley, dankzij de tondeuse van het AMCF kan hij
binnenkort geschoren worden.
Magda komt ons roepen of we komen kijken naar de honden
van het asiel. Sinds enige tijd mogen de honden in groepen
los op het terrein rennen. Het is fantastisch om te zien. Een groep
van zo'n 20/25 honden rent rond. Ze kunnen spelen, graven,
snuffelen. Even de vrijheid en voor de vrijwilligers een gelegenheid om
schoon te maken maar ook om te kijken hoe de honden om
gaan met elkaar. De één na de ander komt voor een knuffel. Leon die een
vrolijke en nog actieve hond is ook al is hij 10, kleine Morús
die zijn eigen gang gaat, rondsnuffelt en nog een sprintje trekt als hij
terug moet naar zijn kennel. Sonar, zeer aanhankelijk, hij
blijft terug komen voor aandacht. Lucas, lief als altijd. Miki die in korte
tijd in het asiel al zo veranderd is, ze is lang niet meer
zo bang en het is een klein knap ding. Kuba, die het allemaal toch een beetje eng vind
al die drukte enz. Wat een genot om te zien, je
komt ogen te kort. Verder gaan we ook nog langs bij Tygrys, hij mag op de
foto samen met de door het AMCF gedoneerde
medicijnen. Voor hem zit er ook weer Furoseral bij.
Grote Morús, met het
aanhalen gaat hij weer kompleet uit zijn dak.

Tygrys met de gedoneerde medicijnen van het
AMCF.
Morús lief en vrolijk als altijd.
Sajfer, zo'n
knappe vent geworden en ook James die er nu heel mooi uit
ziet. Beide honden waren er slecht aan toe toen ze kwamen.
Nu met een goede verzorging zijn
het honden die zeer aantrekkelijk zijn en ook lief. Het
enigste wat mist is liefhebbers van grote honden zodat
beide een plekje krijgen.
Kazuki komt met een vrijwilliger het terrein op. Hij is
wezen wandelen en natuurlijk is zijn voetbal mee gegaan.
Je kunt hem niet blijer
maken. We maken weer veel foto's van honden die door
mensen virtueel ondersteund worden. Binnenkort worden de
updates gemaakt. De tijd is weer te kort. Er is zoveel te
doen, te vragen, te kijken. Je kent de honden, hebt ze een
aantal keren
gezien, er mee gewandeld, geknuffeld. Dit maakt dat het
toch ook een beetje 'onze' honden zijn geworden.
We hebben ook voer, manden, bakken, snacks, kussens en
medicijnen bij ons.
Zondag 1 maart
Het is vroeg opstaan, ontbijt en inpakken. We rijden weer
naar het asiel in Opole. Ben, geadopteerd door een familie
in Roermond, en een hondje geadopteerd via een andere
stichting, gaan mee naar NL. Helaas kunnen we dit keer
geen opvanghondjes meenemen door gebrek aan
opvangmogelijkheden.
We worden ontvangen door een grote Duitse Herder, die nu
even mag los lopen.
Papieren worden in orde gemaakt en om half 10 vertrekken
we weer richting NL. De honden zijn lekker rustig, het
verkeer werkt ook mee en tegen 20.00 arriveren we in Den
Bosch. De honden kunnen even hun poten strekken en
behoefte doen.
Magdalena komt het kleine hondje ophalen om haar naar haar
nieuwe baasjes te brengen.
De familie Hoffmann komt voor knappe Ben. Ben heeft zijn
bedenkingen als hij weer de auto in moet. Uiteindelijk
lukt het dan toch.
Ooit verwaarloosd en mishandelt en waarschijnlijk nooit in
huis geweest, komt hij nu fantastisch te wonen. Hij heeft
een zeer grote tuin om te bewaken en een paar kippen die hij kan plagen.
Voor hem begint het nu pas echt.
Graag willen we iedereen bedanken voor alle hulp, het
inzamelen, doneren, (virtuele-) adoptie, sponsoren enz.
We hebben weer zoveel voer en spullen kunnen brengen en
weer zoveel kunnen doen. Dit was nooit gelukt zonder
jullie allemaal.
Ellen en Jeannette
|