Stichting Vagabond-pets

Eigenlijk was het de bedoeling om haar op te vangen tot er een goed thuis voor Donna was gevonden, maar er werd al heel snel duidelijk dat dat er niet meer van zou gaan komen.

Donna voelde zich al thuis toen zij na aankomst in Nuland in de auto sprong en er samen met Morús ging liggen. Eenmaal in huis was het neerploffen op het klaarliggende kleedje en zich niet meer verroeren.

Zij is zindelijk en rustig in huis, buiten luistert zij goed en heeft geen riem nodig. Oude Morús vind het ook wel gezellig om er weer een maatje bij te hebben en ook met de kat zijn er geen problemen.

Al met al is Donna een soort hoofdprijs in de loterij. Zij past zich zo goed aan, is heel erg lief tegen alles wat beweegt en alleen maar dankbaar als zij op een warm plekje kan liggen en er geknuffeld kan worden. Daar kan zij niet genoeg van krijgen wat dan natuurlijk ook meteen Morús op het toneel roept want dat is er uiteraard ook een favoriete hobby van hem.

Morús is inmiddels 15 maanden bij mij en zal nu ongeveer een jaar of 13 moeten zijn en ik zou hem voor geen goud willen missen. Hij is altijd vrolijk en ondeugend. Nog steeds luistert hij voor geen meter, maar ach… bij een hond noem je dat toch karakter ?

Op het strand kan hij wel eens los. Meestal gaat dat goed en geniet hij er met volle teugen van.

Maar eigenlijk is hij helemaal niet zo dik meer, want meneer is inmiddels 3 kilo afgevallen en heel erg sportief. Voor zijn leeftijd dan. Af en toe gaat hij zelfs met het jonge spul in het park meedoen, rennen, stoeien en dat soort zaken. Daar is hij dan even 3 minuten mee bezig en dat is het ook weer mooi geweest.

Voor de rest is hij heel rustig in huis, slaapt veel, maar is er ook meteen als er de riem te voorschijn komt. Hij wandelt graag en dat doen wij dan ook samen met Kira (ja! die is er nog steeds J) veel.

Morús is heel goed met andere honden en kinderen vindt hij helemaal het einde. Om zo meer om hem heen om zo leuker hij het vindt.

De kater en hij zijn trouwens inmiddels dikke maatjes en als wij van een wandelingetje thuis komen krijgt Morús kopjes. Dus dat zit goed…

Ik zal weer eens een update geven over Morús. Inmiddels is hij al weer meer dan 3 maanden bij mij en volgens mij heeft hij het reuze naar zijn zin.

Hij is een echte knuffelkont, elke avond komt hij op de bank en gaat tegen mij aan liggen. Zoals jullie weten is Morús niet de kleinste en lichtste hond die er bestaat maar zelf vind hij dat geen belemmering.

Met de kater zijn er geen problemen meer. Zij kunnen het op zich goed met elkaar vinden en ignoreren elkaar meestal.
Morús is ondanks zijn leeftijd nog best speels en zijn favoriete speelgoed is een voetbal … Daar ben ik achter gekomen als de buurkinderen in de straat met een voetbal bezig waren. Morús wilde meteen mee doen.
In huis is het altijd opletten geblazen wat er zo rondslingert want Morús gaat alles, maar dan ook echt álles onderzoeken. Hij houdt van boeken, grrrr, de plastic ton met het voer heeft hij ook al open gekregen en de fruitschaal is ook best interessant. En dan staat hij je tussen de puin maar aan te kijken met zijn grote bruine ogen met een blik van: ik was het niet, echt niet baasje. Dus als hij iets in zijn bek krijgt gaat het ook meestal vrij snel kapot. Zie ook bijgevoegde foto met het vernielde theedoek.

Ik gebruik geen bench meer in huis, zolang er niets op het aanrecht staat wat zijn interesse zou kunnen wekken gaat het goed.
Met Kira kan Morús het goed vinden, allen wil de oude tante niets van hem weten als hij weer een keer voor haar mandje staat te grommen om haar aan het spelen te krijgen. Helaas heb ik voor mijn Kira van 14 jaar 2 weken geleden een treurige diagnose van te dierenarts moeten horen. Zij heeft een heel groot tumor aan haar lever en heeft waarschijnlijk nog maar een paar weken te leven. Dus wordt zij lekker verwend zolang het nog kan.

Buiten is het nog steeds een gok om Morús los te laten. Er is altijd een kans van 50/50 dat ik achter hem aan moet rennen. Hij is zóóó koppig. Maar dat is ook juist wat hem zo leuk maakt.
Morús geniet er in ieder geval van zijn nieuw leven en ik ben heel blij met hem. Wie had er gedacht dat dikke, oude, lieve Morús nog zo veel leven in de brouwerij zou gaan brengen.

Filmpje http://www.youtube.com/watch?v=lnWzPh9igwo

Groetjes en prettige kerstdagen voor iedereen van Anke met Morús, Kira en Wicky

Hallo Jeannette,

Met Morús gaat het heel goed. Met de kat moet ik hem wel nog steeds in de gaten houden. Als ik niet oplet gaat hij hem achterna. Maar op zich laat hij zich corrigeren en mag de kat ook ’s avonds bij mij op de bank komen.

Afgelopen weekend is hij met vlag en wimpel voor de kinderproef geslaagd. Hij laat zich helemaal niet van zijn stuk brengen en is hartstikke lief met hen. Alleen heeft hij bij mijn nichtje van 13 maanden het knäckebröd gejat. Maar het is natuurlijk ook heel erg zwaar als ermee op ooghoogte voor zijn neus gezwaaid word. Hij deed het wel heel voorzichtig.

Wij gaan nu oefenen met een 10 meter riem, want meneer heeft nog al last van zijn oren, maar dan niet medisch gezien. Dus hij moet leren luisteren. Op dit moment kan ik hem nog niet los laten lopen omdat hij dan meteen begint om de omgeving te verkennen. Dan hoort en ziet hij mij niet meer.

Met zijn oor gaat het op dit moment goed. Hij heeft een antibioticum kuur gehad van 10 dagen en tot nu toe is het goed gebleven.

Op dit moment ligt hij te snurken in de zon in de woonkamer. Na 5 dagen alleen maar nieuwe dingen, mensen kinderen, huizen, omgeving,… is hij blijkbaar erg moe, haha. Volgende week gaat hij naar de kapper. Ik ben erg benieuwd.

Groeten

Anke