Lucas  

 
 

Ha Jeanette,
 
hier dan zoals afgesproken de update over Lucas.
 
Op 6 september is het precies een jaar geleden dat ik samen met Marlies een goede vriendin Lucas heb opgehaald bij het gezin dat hem had meegenomen vanuit Polen.
De eerste indruk die ik van hem kreeg was gelijk aan wat ik voelde toe ik voor het eerst zijn foto zag op de site van de stichting Vagabond-Pets:"Wat een warme en intelligente hond"!.
De rit naar Stadkanaal verliep rustig en Lucas en Dusty (mijn andere schatje) lagen rustig samen achterin de auto.
Eenmaal thuis verliep ook de kennismaking met mijn 5 katten heel voorspoedig.
Toch hebben we geen echt makkelijk jaar achter de rug. Lucas vond het moeilijk om de nieuwe situatie waarin hij hij nu was geplaatst echt helemaal te vertrouwen en vertoonde regelmatig ernstige stressreacties die varieerden van opeens heel veel willen eten tot enorm bijt en krabgedrag over zijn gehele lichaam. Hoe ik hem soms ook troostte:het hielp niet veel.
Wel kon ik Lucas overal mee naar toen nemen:hij gedroeg zich eigenlijk steeds voorbeeldig. Wel blijkt hij niet ieder mens even aardig te vinden want vooral met mannen heeft hij soms problemen bv. als blijkt dat ze jager zijn......Ook een vrouw die niet aardig is voor dieren in het dagelijkse leven viel niet echt in de smaak....
Ikzelf probeerde voortdurend zo kalm mogelijk te reageren en negeerde bewust heel veel stressgedrag.
Lucas geniet wel heel erg van het buitenleven en vond het helmaal te gek om iedere dag mee te gaan naar de plek waar mijn paardjes gestald zijn. Eerst vond hij de grote dieren wel eng , maar ik hoefde hem eigenlijk maar 1 keer gerust te stellen en het volgende moment stond hij neus aan neus met Bruno mijn ruin.
Ook slaapt hij op mijn bed en wel aan de rechterkant iedere nacht weer opnieuw. Los lopen is geen probleem;hij snuffelt wat eigenzinnig rond en komt soms pas na 3 keer roepen, maar hij komt altijd met als beloning een knuffel.
Maar toch viel hij regelmatig ten prooi aan stress, waardoor ik zelfs wel eens  dacht dat hij misschien toch gelukkiger was in het asiel waar hij zo lang had doorgebracht. En toen opeens.....nam hij een drempel en ontspande zich volledig en gaf zich over aan vrolijk rol en springgedrag, wat mij heel blij maakte.
Lucas is een fantastische hond met een even fantastisch karakter en ik kan me mijn leven zonder hem al helemaal niet meer voorstellen.
Stichting Vagabond Pets:dank je wel dat jullie je over Lucas ontfermd hebben! Hopelijk blijven jullie dit nog lang doen zodat er nog veel andere honden kunnen worden geholpen.
heel veel groeten
Anne van Lith
 
                          
 
                            

                                  http://www.youtube.com/watch?v=aWQFZzxeomA