Bowie en Miki




Sept 2010

Het is al weer bijna 2 jaar geleden dat Bowie bij ons kwam wonen en Miki maakt ook al langer dan een jaar deel uit van ons gezin, hoogste tijd voor een update dus.

Het gaat ontzettend goed met ons vrolijke tweetal. Vanaf de eerste dag dat ze elkaar zagen, zijn ze de dikste maatjes en spelen en stoeien wat af. Ook liggen ze vaak heerlijk tegen elkaar aan te slapen. Af en toe zijn er de “echtelijke” ruzietjes, maar ze maken het dan snel weer goed met elkaar.

Bowie is een echte flierefluiter, gaat huppelend door het leven. Hij is dol op mensen en bedelt bij iedereen die hij tegenkomt om een knuffel. Als we een andere hond met baasje tegenkomen, heeft hij weinig oog voor de hond. Maar des te meer oog voor het baasje, want die wilt hem misschien wel even aaien. Bowie is schattig om te zien en gooit ook al zijn charmes in de strijd, dus meestal kan hij een willekeurige voorbijganger wel verleiden tot een aai over zijn bol.

Miki is veel voorzichtiger en ook best onzeker. Het valt ook niet mee als je eerste levensjaren aan een ketting hebt doorgebracht. Miki kijkt altijd eerst even de kat uit de boom.

Maar zo angstig als ze in Polen was, zo is ze nu al lang niet meer. Haar staart kwispelt wat af en ze is dol op “de baas”. Haar grote hobby is autorijden en ze gaat dan ook graag mee ergens naartoe. Trots zit ze dan naast de baas en kijkt haar ogen uit. Miki’s lievelingsplek is op schoot. Als we languit op de bank liggen, ligt zij het liefst op haar rug bij iemand op de buik met haar poten in de lucht en dan luid snurken!!

Ze vinden andere honden heus wel aardig (meestal tenminste en als ze maar niet veel groter zijn dan zijzelf) maar elkaar vinden ze toch het leukste. Het is best een klef stelletje..hahaha! Tja, wat kan ik nog meer over ze schrijven… het zijn twee hele verschillende hondjes, maar ze passen goed bij elkaar. Ze vullen elkaar aan en steunen elkaar. Bowie heeft Miki geleerd mensen te vertrouwen en niet zo angstig en onzeker te zijn en ook wat praktische dingen zoals waar je je behoefte moet doen. Het is best handig om zo’n voorbeeld in huis te hebben. Maar Miki wilt maar niet leren dat het niet de bedoeling is dat je over de eettafel heen loopt. Ze snapt wel dat wij er niet blij mee zijn, dus nu doet ze het alleen nog als we niet in de kamer zijn…hahaha! En hoe die poten in de vensterbank komen, tja.. daar kunnen we ook alleen maar naar raden. Hoewel, eigenlijk is Bowie best onhandig en ik geloof niet dat hij in de vensterbank zou kunnen klimmen zonder dat de planter eruit rollen. Dus er blijft eigenlijk maar één verdachte over. Er is trouwens ook bewijsmateriaal, want een tijdje geleden hebben onze buren hun huis te koop gezet en toen de foto van hun huis in de krant verscheen zag je toch erg duidelijk Miki bij ons in de vensterbank staan. BETRAPT!!! Hahaha!

Volgens mij is de update nu wel lang genoeg er moet voor een volgende keer tenslotte ook wat te schrijven over blijven! Dus… tot de volgende update!!
 

April 2009

Toen we vorige week maandag naar Polen vertrokken wisten we dat we een gasthondje mee naar Nederland zouden nemen. We wisten alleen nog niet welk hondje het zou gaan worden. Meteen de eerste dag viel ons oog op Miki. Een mini-herdertje die ontzettend bang was. Als je vanaf een afstand naar haar kennel keek zag je haar achter de tralies staan, maar zodra je in de buurt kwam rende ze snel naar binnen. Miki is 3 jaar oud en heeft haar leven doorgebracht aan een ketting. Ze heeft geen goede ervaringen met mensen en is daardoor bang en onzeker. Krimpt in elkaar als je een hand naar haar uitsteekt. Althans zo was ze die eerste dag. Toch stal ze meteen ons hart en wisten we het zeker: Miki komt met ons mee naar huis. Ook al durfde ze nog niet eens bij ons in de buurt te komen.
De dagen daarna hebben we extra tijd aan haar besteed en we zijn ook met haar gaan wandelen. Ze kroop steeds meer uit haar schulp en stond na een poosje zelfs kwispelend achter de tralies op ons te wachten.
Zaterdag vertrokken we weer uit Polen en Miki ging met ons mee.
Het klikt heel goed met Bowie en het hondje dat we leerden kennen als ontzettend bang is al na een paar dagen totaal veranderd. Ze kwispelt de hele dag en doet niets liever dan kroelen en dicht bij je zijn.
En wij... wij zijn dol op haar en kunnen haar niet meer laten gaan, dus Miki is nu onze nieuwe huisgenoot. Ze is niet meer bij ons te gast, maar hoort nu echt bij ons!

Bowie en Miki zijn al onafscheidelijk en nemen het voor elkaar op.

Het is gezellig twee van die heerlijke hondjes in huis te hebben en te zien hoe ze spelen, tegen elkaar aan liggen te slapen, en stoeien om een speeltje.

We hopen nog heel lang van dit setje te kunnen genieten!

Groetjes,

Adriaan & Melanie
En de beestenbende