Puc

Puc is nu precies een jaar bij ons.

Puc is nu een jaar bij ons en daarom een update. Het is wel een hele lange update geworden, maar jah dat krijg je als je te lang niet update he.. oeps.

Toen we besloten er een nieuwe hond bij te nemen richtten we ons natuurlijk eerst op de asiel dieren in Nederland. Maandenlang keek ik dagelijks op de site van de dierenbescherming om te zien welke honden er over het gehele land verspreid in de asielen zaten. Helaas zaten er geen honden bij die ik leuk vond, dit omdat het vooral grotere honden waren of niet bij katten konden of andere punten hadden waardoor ik geen klik vond. Via de site Collie in nood kwam ik op de site van vagabond-pets,

Ik vond meteen dat deze organisatie goed werk deed en herinnerde mij mijn vroegere hondje Mika die ik kreeg van stichting dier in nood die hondjes uit Spanje redde. Mijn interesse werd gewekt voor een bepaalde hond en schreef een mailtje naar Jeannette of dit misschien een leuke hond voor mij was. Jeannette berichtte mij dat deze hond al een goed tehuis gevonden had maar er binnen kort weer hondjes mee naar Nederland kwamen en daar wellicht een leuke hond voor mij bij zat. Ik wachtte af en bleef de site in de gaten houden. Ondertussen schreven Jeannette en ik mails waarin ze vroeg naar wat voor een soort hond ik op zoek was en dacht met mij mee. Toen de hondjes in Nederland waren viel mijn oog op Hummel, maar Jeannette dacht dat deze hond voor mijn situatie te druk zou zijn. (ik heb een blind hondje dat Liedje heet). Maar ze attendeerde mij op Puc, waarvan zij dacht dat die beter bij mij zou passen. Ik vond het zo fijn dat ze zo zorgvuldig was, dat betekende alleen maar dat ze bij deze organisatie niet zomaar hondjes zo snel mogelijk willen plaatsen zoals je wel eens leest van andere organisaties maar echt kijken of de hondjes goed terecht komen. Jeannette heeft toen Puc eerst zelf in huis gehad en toen bleek dat hij het goed deed kreeg ik een mail of ik hem kwam bezoeken. Zo gezegd zo gedaan en precies op mijn verjaardag gingen we kijken bij Puc. We waren meteen verkocht hoor, wat een schatje, Na een huisbezoek van de stichting hebben  we Puc een week later opgehaald.

Uit de vorige update blijkt al dat Puc zich heel gemakkelijk aanpaste en steeds meer loskwam. In het begin was hij erg moe en sliep heel veel en was nog wat deemoedig en zenuwachtig en spelen … mja alleen met zijn flostouw. Spelen was hij duidelijk niet gewend. Wat heel lief was om te zien was dat hij zich zo ontfermde over Liedje alsof hij aanvoelde dat ze blind is en daarvoor wel een blindengeleide vriendje kon gebruiken, Puc kan trouwens heel goed met andere hondjes overweg, zowel mannetjes als vrouwtjes, hij heeft nog nooit ruzie gehad en zal ook nooit vechten.

Ik werk op een manege en ook daar paste hij zich wonderwel aan. Alleen de paarden vond hij wel eng en bleef daar liever wat uit de buurt. Tot hij eens de moed bijeen raapte en aan zo’n grote neus wilde ruiken. Toen het paardje zich bewoog begon Puc erg te blaffen waar het paardje erg van schrok en zich omdraaide en richting Puc een schop gaf. Oei oei wat schrokken ze beide en Puc rende meteen in mijn armen voor bescherming. De liefde voor de paardjes is nooit meer echt goed gekomen. Hij bekijkt ze op afstand en denkt ja ja, allemaal leuk en zo maar dichtbij kom ik niet meer hoor.

Ook het alleen thuis blijven ging prima. In het begin vroeg ik aan de buurvrouw op te letten of ze hem hoorde piepen of janken of zo , maar nee alles was rustig en als ik thuis kwam lagen Liedje en hij heerlijk tegen elkaar aan te snurken. Een als ik eens een dagje weg moet past de buurvrouw op hem en mag hij lekker samen buiten op het gras rennen met de hofhondjes (wij wonen in een hof met een groot grasveld erin.  De buren komen om een uur of 1 s middags allemaal met hun hondjes naar buiten om ze samen te laten rennen)

De katten Tari en Nerah vonden Puc ook meteen erg aardig alleen Nerah keek even de kat uit de boom. Nu liggen zowel Tari als Nerah lekker tegen hem aan te slapen.

Puc weet ook alle rituelen, hoe laat gaan we eten en wanneer ga ik uit en nog veel belangrijker …. Wanneer gaan het baasje en vrouwtje naar boven ( naar de slaapkamer waar de pc’s staan om s avonds voor het slapen gaan nog even de mails na te kijken en wat te chatten en zo) want dan mag Puc mee en op het grote bed liggen. Alsof hij een klokje in zijn buikje heeft kijkt hij om half 11 s avonds op en begint onrustig te worden. Zeg is het geen tijd ? We moeten naar boven hoor!!

Ook s morgens (als John eerder op moet dan ik) mag hij het laatste uurtje nog even bij het vrouwtje op bed liggen. Dat is feest. Als hij de wekker hoort zit hij al bij de deur en als John de deur opendoet ligt hij al eerder op bed dan John de kamer uit is hahaha.

Oh en wat ook wel een leuk verhaal is, is het konijntje wat Puc gevangen heeft in het park.

Iedere dag gaan we een anderhalf uur wandelen in het park. Daar zitten heel veel konijntjes en daar rent Puc erg graag achteraan. Ach, hij krijgt ze toch niet te pakken … dachten we! Tot er in de zomer veel baby konijntjes waren en die zijn niet zo snel. En Mama konijn … nou dat was een ontaarde moeder hoor, liet zomaar haar kleintje alleen op het grote veld. Ik zag het gebeuren. Spurt, ren en … hap!

Daar zat Puc met een baby konijntje in zijn onderbeet bekkie! Héél zielig te kijken. Puc verroerde zich niet en bleef met grote ogen zitten waar hij het konijntje gevangen had.

Natuurlijk liep ik snel naar Puc om te kijken of het konijntje nog leefde. Puc keek echt heel zielig en angstig , zo van uhhhh vrouwtje, ik heb nu dat konijntje in mijn bek he, maar, … wat moet ik nu doen dan ? Eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk meer, maar loslaten durf ik niet hoor. Straks is ie dood of zo en dat bedoelde ik echt niet zo hoor vrouwtje echt niet, heus niet. (natuurlijk had ik weer geen camera bij me grr) ‘’Nou geef dat konijntje maar even aan het vrouwtje, dan kijk ik wel even’’  zei ik liefjes. Heel voorzichtig gaf Puc het konijntje aan mij en keek toe hoe ik het konijntje aaide en bekeek. Zachtjes af en toe een likje gevend om het konijntje te troosten (alsof Puc wilde zeggen sorry hoor ik wilde alleen maar spelen en zo). Het konijntje deed het nog, het was alleen maar een beetje nat van het kwijl. Nadat ik Puc toch voor de zekerheid maar even heb aangelijnd liet ik het konijntje weer lopen. Zo snel als zijn konijnen pootjes konden rende het weer naar mama konijn in de bosjes. Puc zwiepte weer met zijn staartje en keek heel blij, en beloofde dat hij nooit meer een konijntje zou pakken. Daar heeft hij zich tot nu toe aan gehouden hoor. Hij rent er wel achteraan omdat hij het qua natuur natuurlijk niet kan laten. Maar hij rent tot ze in de bosjes zijn en draait zich dan weer om naar ons toe. En kijkt dan altijd even in onze ogen zo van … goed he ik heb m niet gepakt hoor. Heel goed Puc ik ben trots op je hoor!!

Puc is een heel ander hondje geworden in het afgelopen jaar. hij heeft zoveel meer vertrouwen. Wat een karaktertje. Als hij al ergens bang voor was incasseerde hij het meteen, even schrikken en dan weer gewoon doorgaan waar hij mee bezig was. Dappere Puc.

We houden zoveel van Puc, hij wordt plat geknuffeld, getroeteld, verwent en mag bijna alles. Maar nooit zal hij daardoor zijn positie willen verhogen. Hij blijft een onderdanig hondje hoe hoog hij ook door ons gezet wordt. Hij bruist van energie,hij speelt en speelt en speelt het liefst met Liedje (lekker samen trekken aan de knuffelbeesten die overal door de huiskamer liggen, en laat Liedje altijd winnen) en loopt over van liefde naar ons toe en is heel intelligent en slim, onze knappe mooie knul. Puc is een vreselijk lieve hond die niet meer weg te denken is in ons gezin.

Toen we bij de dierenarts waren een paar weken geleden voor de jaarlijkse prik is hij ook weer apk goedgekeurd. Een heel gezond, mooi glanzend vachtje, prima op gewicht nu ( precies 10 kilo, hij woog 7 toen hij bij ons kwam en dat was te weinig he) en heldere oogjes.( het duurde wel even voor zijn vacht ging glanzen hoor wel een half jaar bijna, maar nu glanst zijn vacht als een diamantje )

Naarder nieuws is dat Liedje haar oogjes erg achteruit gegaan zijn, door de jarenlange verwaarlozing ( ik heb Liedje 3 jaar geleden weggehaald bij iemand die haar erg verwaarloosde), toen ik haar kreeg woog ze 11 kilo ( dat is het dubbele wat een shi-zu mag wegen) en haar vacht was zo vervilt dat ze bijna niet kon lopen. Haar oogjes zijn blind geworden omdat het haar jaren lang op haar oogjes vastgeplakt heeft gezeten en is ook de reden dat het netvlies bijna helemaal weg is.) Nu weegt ze netjes 5.5 kilo en haar vacht wordt driemaandelijks getrimd, maar haar oogjes …. moeten er nu uit gehaald worden. De kans dat ze openbarsten is nu groter dan het risico dat ze in de narcose blijft zegt de dierenarts. Ze is nu 11 jaar en is verder in goede conditie en hij wil ze dus zo snel mogelijk eruit halen. Wel een raar idee hoor een hondje zonder oogjes. Maar jah ze zal ze niet missen. Ze ziet er toch niets meer mee en de last die ze er nu van heeft is erger dan de operatie. Puc is erg zorgzaam voor Liedje en als ie even alleen weg geweest is (met ons naar het park bvb), gaat hij altijd eerst even bij Liedje kijken of ze ok is en geeft haar even een kusje voor dat hij weer verder gaat spelen en slapen.

Laatst was Liedje niet zo lekker, beetje spugen en zo, en Puc was erg bezorgd, als ze even te lang in haar mandje lag ging hij bij haar kijken, even met zijn neus in haar vacht duwen zo van , joehoe leeft u nog?

Ik denk dat als Liedje geopereerd is dat Puc nog bezorgder en zorgzamer is. Hij is heel gek op zijn oude omaatje. En wij ook!

Nou nou dat was een lange update, maar ik hoop dat iedereen nu weet …. Puc hoort bij ons en we houden zielsveel van hem. We willen hem nooit meer kwijt.

Wat ons trouwens ook wel eens leuk lijkt is een soort reünie van de hondjes die geplaatst zijn, gewoon eens allemaal bij elkaar komen en ervaringen en verhalen delen enzovoorts. Lijkt dat jullie ook iets? Misschien een goed voornemen van het nieuwe jaar.

Jeannette, Ik wil vooral jou heel erg bedanken voor je goede zorgen en het meeleven en het mij attent maken op Puc. En de inschatting dat Puc zo goed bij ons zou passen. Je hebt helemaal gelijk gekregen.

Iedereen een heel mooi kerstfeest en een gezond en liefdevol 2010 gewenst en dat ook in het volgend jaar weer heleboel lieve pooltjes geplaatst mogen worden.