Pepe

 
 

Overasselt , 7 december 2010
 
Onze kleine gigantjes....
 
Hoogste tijd voor weer eens een update over Pepe,Dixie en Dzeki,onze kleine gigantjes zoals ik ze in de wandelgangen altijd noem...
Alledrie klein van stuk,een enorme waffel en.....een piepklein hartje van puur goud,hahaha....
Zodra de 3 heertjes in aktie komen is het een gegrom en gegrauw van jewelste,maar stuk voor stuk zijn ze super-sociaal, zowel onderling als naar de rest van de roedel. Duidelijk hebben ze in het asiel geleerd dat stoer doen de beste garantie geeft om met rust te worden gelaten. Je moet toch iets als je, maar klein van stuk, in die harde wereld tussen de echte giganten moet zien te overleven,hahaha....
Pepe heeft het werkelijk in zich om uit iedere andere hond het beste naar boven te halen,en zelfs onze Spaanse Shaggy heeft zich na 3 jaar over z'n angst heen gezet,en speelt nu met oogjes als theeschoteltjes,want spannend is het wel natuurlijk, met zijn Poolse vriendje!!!
Kleine Dix is echt onze straatschooier eerste klas,met een praktische intelligentie die hem zondermeer in staat zou stellen (of heeft gesteld?) op straat te overleven, hahaha....
Haast dagelijks verwijdert hij op z'n dooie gemakkie het gaas onder de weidepoort,om vervolgens onder de hooischop de kattenbakjes leeg te eten,waarna hij zich weer thuis meldt voor z'n eigen portie,hahaha....
Drinken weet hij altijd buiten te vinden en van de drinkbakken maakt hij dan ook weinig gebruik.
Staan de andere suffies van het ene pootje op het andere van pijn omdat vrouwtje de betonvloer voor de stallen met zout heeft gestrooid.......Dix zet geen poot op die vloer!!
Tja,en dan Dzeki......onze lieve,lieve Dzeki!!
Mensen vragen me wel eens hoe zo'n hondje nou reageert na al die lange jaren in het asiel,en dan ineens weer een thuis......
Daarover kan ik heeeeel kort zijn......BLIJ,BLIJ en nog eens BLIJ!!!
Dzeki is (luidruchtig,hahaha....) blij om eigenlijk alles!!Blij met de dagelijkse knuffels,bakjes voer en pensstaafjes!!Blij als hij mee mag wandelen....en haast nog blijer als hij ziet ook weer mee terug te mogen!!Blij als baasje en vrouwtje met hem met z'n tennisballetje spelen!!Blij met zijn plekje(s) op de bank,zijn warme mand(jes)!!Dzeki vindt werkelijk alles best,zolang hij maar bij z'n familie kan zijn. Zelfs bij de dierenarts voor z'n enting....was Dzeki alleen maar blij, hahaha....
Mijn wens voor het nieuwe jaar,of eigenlijk haast mijn advies,hahaha......kijk eens naar al die iets oudere gigantjes die nog in Polen zitten,bedenk wat een heerlijke kameraadjes ze zullen zijn,en laat ze geen "Dzeki's" worden,die de beste jaren van hun leven achter tralies hebben moeten doorbrengen!!!Het is een misverstand te denken dat zulke "senioren" nog maar moeilijk zullen wennen,en daarmee een jongere hond gemakkelijker is.Vaak zijn de oudere hondjes juist lekker door de wol geverfd,hebben alles al eens gezien of meegemaakt,maken zich niet meer zo sappel,en zijn daarmee juist heerlijk gemoedelijk en ongecompliceerd.
Tot slot natuurlijk ook nog even de laatste nieuwtjes over onze 2 Poolse dametjes, Jola en Zabka...
Jola is nu bijna een jaar bij ons en heeft helemaal het vertrouwen gevonden! Hoewel tijdens ons laatste bezoekje aan de dierenarts is geconstateerd dat ze echt geheel blind is, is daarvan maar weinig te merken, en is ze van een onzeker meisje dat zo nu en dan ons bezoek te lijf ging, veranderd in een echte knuffelkont, die zich zelfs door het mannelijk bezoek dat ze eerst zo eng vond maar al te graag laat knuffelen!
Kleine Zabka,onze springboon (Als het etenstijd is......of ze dat hoopt, hahaha.....,springt ze als een kikkertje op en neer!!) blijft altijd een apart meisje,maar is inmiddels ook al echt een kleine knuffelkont,hoewel bezoekjes aan fysio en dierenarts wel nooit zonder muilkorfje zullen gaan plaatsvinden, hahaha.....
Haar nek en rug zijn inmiddels dusdanig verbeterd dat ze nu helemaal vrij is van pijnstillers en de epilepsie lijkt in heftigheid af te nemen. Waar ze eerst 48 uur aanvallen had,was het de laatste keer maar 24 uur,en da's voor haar en ons een wereld van verschil!We hopen uiteraard dat die ontwikkeling zich voortzet.
Zo,en nu nog even die saaie winter doorworstelen,en dan staat niets ons meer in de weg om er een prachtige zomer van te gaan maken met al onze lieve Poolse,en andere harige vriendjes!!
Iedereen fijne feestdagen gewenst en tot update!!
Groetjes,Patty & Co.


 


http://www.youtube.com/watch?v=PBZ6VgzUB7s

       

Zabka,Pepe,Dixie en Jola,31 Augustus 2010
 
Dit keer wat nieuwtjes over alle overasseltse pooltjes,omdat er klachten kwamen over de overdosis Zabka,hahaha......
Pepe gaat weer helemaal lekker!!Zijn knieblessure is boven verwachting snel, voldoende hersteld (Met dank aan mijn super-dierenarts en fysiotherapeut!!), en het knulletjes speelt en rent weer honderd-uit als vanouds.
Pepe is echt een super-gevoelig en zachtaardig manneke,en is na het overlijden van vriendje Aron echt een poosje verdrietig geweest. Gelukkig kan hij het met iedereen goed vinden en heeft aan Jola,en tegenwoordig ook aan Dixie,heerlijke speelmakkers.
Liefst van alles is Pepe bij het vrouwtje,en hoe serieus hij dat meent bleek toen ik onlangs een zitzak kocht,helemaal voor mezelf, hahaha....,omdat Pepe en Jola 's avonds de hele bank in beslag nemen. Mee dat ik plaatsnam op mijn heeeeerlijke zitzak......kwam Pepe van de bank,en zat met het meest verdrietige snuitje naast me........en was pas weer blij toen vrouwtje weer op het puntje van de bank kwam zitten,hahaha.....
En dan ons kleine Dixje.....
Dix is inmiddels alweer bijna een jaar deel van de family,maar verandert haast nog met de dag!!
Hij wordt nog steeds vrijer,speelser, knuffeliger,doller en luidruchtiger, hahaha.....
Zijn allerbeste vriend is nog steeds collie Gamble,maar ook met Pepe wil hij tegenwoordig wel lekker wilde achtervolgingsspelletjes spelen,en sinds deze week speelt hij ineens met een balletje in de wei, hahaha......
De fysiotherapeut is tevreden over z'n ruggetje.....en dixie is tevreden,want die rent haast podencje Winny eruit als 's morgens hazen in de wei zitten,hahaha......
Jola is nog steeds een enorm tolerante knuffeltante,maar boven alles ook een vraatzuchtig monster. Als vrouwtje vergeet iets voor de voertonnen te zetten,dan maakt Dixje ze open......en Jola eet vervolgens haar buikje bol!!Ze gaat daarin zelfs zo ver dat ik haar laatst, door haar een schep zout in haar keeltje te gooien,heb moeten verlossen van een hoeveelheid brokken die haar buikje op een goed opgepompte basketbal deed lijken,dat was dan weer wat minder,ahum......
Vulde mevrouwtje eerder deze zomer haar buikje met kersen......nu is ze overgeschakeld op het urenlang plukken van bramen,hahaha.....
Waar ze normaal gesproken eigenlijk zelden ergens tegenaan loopt......klapt ze tegen muren en kasten zodra eten in het spel is.Ze springt me de etensbakken uit de handen,smakt Zabka in de drinkbakken tijdens de landing....die als echt bikkeltje natuurlijk gewoon naar de rand zwemt,eruit klautert en zich uitschudt,hahaha......
Tja.....en zo komen we dan toch weer op Zabka.....onze lieve kleine Zappie,hahahaha.....
Met Zabka hebben we even wat roerige weken achter de rug waar het (sorry,toch weer even...)over de medische kant gaat. Het kleine ding had blijkbaar een blaasontsteking,die met de gebruikelijke antibiotica niet leek over te gaan,en vervolgens werd ook nog blaasgruis gevonden.
Het hele gevalletje Zabka werd de vervangende dierenarts een beetje te complex,hahaha......en zo belandden we dan afgelopen vrijdag bij de grote internist en epilepsie-specialist,Dr. Mandigers in de Wagenrenk. Onze kleine dappere Zabka heeft daar met de moed van een mini-wolfje een hele reeks onderzoeken,echo's en doorboren van de buikwand doorstaan,en de uitslag is eigenlijk alleszins bemoedigend!!!Haar blaas en nieren zien er prima uit,haar plasje was helemaal niet zo rampzalig als werd gedacht,ze hoeft niet langer antibiotica te slikken,hoeft geen dieetvoer en wat overblijft.......gewoon een klein hondje met epilepsie,waarbij ze nog veel te kort in Nederland is om daar al echt iets zinnigs over te kunnen zeggen. We beginnen eigenlijk pas met uitzoeken welke medicatie,en in welke dosering voor haar het best gaat werken,en een specialist die dagelijks honden met epilepsie behandelt schrikt ook echt niet van haar cluster-aanvallen.
Al met al voor ons een hele opluchting en bovendien prettig dat ze daar nu patiënt is,en we ten alle tijde voor advies en begeleiding contact op kunnen nemen!
En dan het belangrijkste nieuws over Zabka......
Sinds ongeveer een week gaat Zappie dus lekker met de vriendjes mee de wei in,en op het ogenblik zelfs voor haar plezier 2 keer per dag!!!Zelfs met alle stress de afgelopen week van eerst fysio,en toen de Wagenrenk,is ze opgewekt en blij......en heeeeel erg aaibaar!!!!!!
Zabka gaat echt als een tierelier en is toch zoooo'n stoer meiske!
Soms zit ik echt met de tranen in de ogen als ik bedenk hoe dat kleine meisje zich staande heeft weten te houden in het asiel,met alles wat ze mankeerde......zoveel wilskracht en moed in zoooo'n klein hondje,dat zich toch zo eenzaam,ongelukkig en bang moet hebben gevoeld.....
Maar als ik dan weer zie hoe ze heerlijk ligt te pitten tegen 1 van haar nieuwe vriendjes aan,hoe ze lekker in het zonnetje wandelt,hoe ze springt en kwispelt als er wat te eten valt,hoe ze bij je komt zitten voor een knuffeltje,hoe ze 's avonds zelf keihard naar de slaapkamer rent om als eerste in haar mandje te springen,pal naast het vrouwtje,en hoe ze vervolgens tevreden,en luid snurkend al haar belevenissen van de dag nog eens dunnetjes overdoet in haar dromen.......dan kan ik niet anders dan glimlachen,en blij zijn dat Ellen en Melanie dit kleine meisje hebben gered,en haar een leven hebben gegeven!!!!!!!
Toch weer erg veel Zabka,maar dat moeten jullie me maar vergeven,hahaha......
Op youtube een filmpje van hoe de collies haar officieel welkom heten in de wijde(weide)wereld met een ereboog,hahaha.....
 
Tot update weer,groetjes,Patty & Family.

                                       

Zabka en haar stoute schoentjes

Zabka heeft honger

Klik hier voor alle filmpjes die Patty van haar honden heeft gemaakt.

 

 

Update Pepe, 13 juni 2009 

Kleine Pepe geniet met volle teugen van......tja,eigenlijk overal van!!!En de rest van de family geniet van Pepe.
Vol enthousiasme traint hij voor z'n EG,speelt met iedereen,helpt vrouwtje met ALLE klusjes in en om het huis struint door de wei,grauwt,snauwt,rent,vliegt,springt,dolt,kauwt,eet,slaapt......hij verveelt zich geen seconde. Zoals ik al dacht zodra ik hem leerde kennen,is hij echt een genot om mee te trainen. Razend pienter en enorm enthousiast als hij is,was hij les 1 al de beste van de klas. Toch knap voor een hond die 2 maanden geleden nog geen woord Hollands sprak. Een hele speciale kleine jongen onze Pepe....zelfs krullenpodenco winny heeft hij aan het spelen gekregen,iets wat zij na anderhalf jaar in Nederland nog steeds niet begreep. Af en toe vergeten we  gewoon dat hij pas 2 maanden bij ons is,zo vertrouwd voelt het om hem erbij te hebben. Volmondig kunnen wij nu zeggen dat ook een 5de hond nog heel veel kan toevoegen aan de family.
Gaandeweg zijn de kleine beetjes angst die hij had voor bezems,tuinslangen,geborsteld- en afgedroogd worden,als sneeuw voor de zon verdwenen en kan hij lekker voor de volle 100% genieten van het onbezorgde leventje dat hij en alle andere hondjes zo verdienen,en dat eigenlijk vanzelfsprekend zou moeten zijn.
Wij genieten met z'n allen weer lekker verder,en zo nu en dan laten we jullie wel weer even meegenieten!
Groetjes, Patty, Pepe & Family.

 


Update Pepe, 9 april 2009

 
Pepe,ons hondje met pep!!
 
De hele theorie dat een hond die in een nieuwe omgeving,in een nieuwe roedel komt,zich vanzelf wel terughoudend op zal stellen........gaat niet over Pepe! Vanaf het eerste moment had meneertje het idee van:"Zo,nu eerst eens orde op zaken stellen".Onze Pepe heeft pep!Duidelijk de pep van een hond die is gemaakt om koeien in het gareel te houden,en over de ruggen van een kudde schapen te rennen. Het idee dat hij cattledog-bloed in de aderen heeft klinkt alleszins aannemelijk. Zelf houden we het op een cattledog/corgi-mix. Dit alles maakt hem een ongelooflijk speelse,levendige,aanhankelijke,pientere maar vooral ook felle hond. Waar ik mijn Spaanse hondjes eerst nog even rustig heb laten settelen,ben ik met Pepe vanaf dag 1 bezig hem meteen duidelijk te maken hoe we de dingen hier wel,maar vooral ook perse niet gaan doen. Pienter als hij is pikt hij alles ook supersnel op natuurlijk. Dag 2 kon hij al zit,begreep vlot dat vrouwtje liever zelf de konijntjes uit de ren haalt,dat vrouwtje zelf wel beslist of ze de collies een knuffel wil geven,dat grommen niet helpt als je geen zin hebt om je te laten borstelen,dat geurvlaggetjes in huis niet worden gewaardeerd,dat vrouwtje 's nachts wil slapen,blabla.......
Net je vlees braden in croma die hond (voor de wat oudere lezers)....je moet er even bij blijven voor het beste resultaat. Nu begint het haast te klinken alsof Pepe een moeilijke hond is,maar dat is hij dus pertinent niet!!Met de juiste begeleiding is het juist een superhond,geheid wat later een plezier om mee naar hondenschool te gaan!
Echt een werkende hond,alleen tijdelijk zonder baan. We genieten echt met volle teugen als hij met zijn ontembaar enthousiasme de andere 4 uitdaagt tot stoei-en renspelletjes, haast onvermoeibaar alles apporteert wat je weggooit,heerlijk uitgeteld op de bank ligt te pitten tot hij er (gebeurt iedere keer) vanaf valt,vaak bovenop podencozusje winny,superbraaf achter in de auto tussen zijn roedelgenoten ligt,op weg naar het bos....en zo kan ik nog wel even doorgaan. Vanmorgen sprong meneertje als eerste in de auto,en hij was duidelijk overtrots op zichzelf.....big smile, kwispelen en een dikke lik voor het vrouwtje. Zo doet en leert hij iedere dag weer wat nieuws. Pepe is werkelijk een aanwinst voor onze family, daarmee hebben wij een gouden keus gemaakt. En dan altijd die verhalen over hoe dankbaar die buitenlandse hondjes toch altijd zijn.......IK ben dankbaar,dankbaar dat zij mijn trouwe vrienden zijn,dankbaar dat je met zo'n heerlijk hondenspan om je heen niet anders kunt dan iedere dag met een lach beginnen,om aan het eind van de dag afgepeigerd en met een glimlach in slaap te vallen!!
We houden jullie op de hoogte over Pepe's vorderingen en belevenissen,en hopen dat alle andere nieuwe baasjes net zoveel plezier hebben/krijgen van hun kameraadjes,als wij van onze lieve Pepe.