Zabka,Pepe,Dixie en Jola,31
Augustus 2010
Dit keer wat nieuwtjes over
alle overasseltse pooltjes,omdat er klachten kwamen over
de overdosis Zabka,hahaha......
Pepe gaat weer helemaal
lekker!!Zijn knieblessure is boven verwachting snel,
voldoende hersteld (Met dank aan mijn super-dierenarts
en fysiotherapeut!!), en het knulletjes speelt en rent
weer honderd-uit als vanouds.
Pepe is echt een
super-gevoelig en zachtaardig manneke,en is na het
overlijden van vriendje Aron echt een poosje verdrietig
geweest.Gelukkig kan hij het met iedereen goed vinden en
heeft aan Jola,en tegenwoordig ook aan Dixie,heerlijke
speelmakkers.
Liefst van alles is Pepe bij
het vrouwtje,en hoe serieus hij dat meent bleek toen ik
onlangs een zitzak kocht,helemaal voor mezelf,hahaha....,omdat
Pepe en Jola 's avonds de hele bank in beslag nemen.Mee
dat ik plaatsnam op mijn heeeeerlijke zitzak......kwam
Pepe van de bank,en zat met het meest verdrietige
snuitje naast me........en was pas weer blij toen
vrouwtje weer op het puntje van de bank kwam zitten,hahaha.....
En dan ons kleine Dixje.....
Dix is inmiddels alweer bijna
een jaar deel van de family,maar verandert haast nog met
de dag!!
Hij wordt nog steeds
vrijer,speelser,knuffeliger,doller en luidruchtiger,hahaha.....
Zijn allerbeste vriend is nog
steeds collie Gamble,maar ook met Pepe wil hij
tegenwoordig wel lekker wilde achtervolgingsspelletjes
spelen,en sinds deze week speelt hij ineens met een
balletje in de wei,hahaha......
De fysiotherapeut is tevreden
over z'n ruggetje.....en dixie is tevreden,want die rent
haast podencje Winny eruit als 's morgens hazen in de
wei zitten,hahaha......
Jola is nog steeds een enorm
tolerante knuffeltante,maar boven alles ook een
vraatzuchtig monster.Als vrouwtje vergeet iets voor de
voertonnen te zetten,dan maakt Dixje ze open......en
Jola eet vervolgens haar buikje bol!!Ze gaat daarin
zelfs zo ver dat ik haar laatst, door haar een schep
zout in haar keeltje te gooien,heb moeten verlossen van
een hoeveelheid brokken die haar buikje op een goed
opgepompte basketbal deed lijken,dat was dan weer wat
minder,ahum......
Vulde mevrouwtje eerder deze
zomer haar buikje met kersen......nu is ze
overgeschakeld op het urenlang plukken van bramen,hahaha.....
Waar ze normaal gesproken
eigenlijk zelden ergens tegenaan loopt......klapt ze
tegen muren en kasten zodra eten in het spel is.Ze
springt me de etensbakken uit de handen,smakt Zabka in
de drinkbakken tijdens de landing....die als echt
bikkeltje natuurlijk gewoon naar de rand zwemt,eruit
klautert en zich uitschudt,hahaha......
Tja.....en zo komen we dan
toch weer op Zabka.....onze lieve kleine Zappie,hahahaha.....
Met Zabka hebben we even wat
roerige weken achter de rug waar het (sorry,toch weer
even...)over de medische kant gaat.Het kleine ding had
blijkbaar een blaasontsteking,die met de gebruikelijke
antibiotica niet leek over te gaan,en vervolgens werd
ook nog blaasgruis gevonden.
Het hele gevalletje Zabka werd
de vervangende dierenarts een beetje te complex,hahaha......en
zo belandden we dan afgelopen vrijdag bij de grote
internist en epilepsie-specialist,Dr. Mandigers in de
Wagenrenk.Onze kleine dappere Zabka heeft daar met de
moed van een mini-wolfje een hele reeks
onderzoeken,echo's en doorboren van de buikwand
doorstaan,en de uitslag is eigenlijk alleszins
bemoedigend!!!Haar blaas en nieren zien er prima
uit,haar plasje was helemaal niet zo rampzalig als werd
gedacht,ze hoeft niet langer antibiotica te
slikken,hoeft geen dieetvoer en wat
overblijft.......gewoon een klein hondje met
epilepsie,waarbij ze nog veel te kort in Nederland is om
daar al echt iets zinnigs over te kunnen zeggen.We
beginnen eigenlijk pas met uitzoeken welke medicatie,en
in welke dosering voor haar het best gaat werken,en een
specialist die dagelijks honden met epilepsie behandelt
schrikt ook echt niet van haar cluster-aanvallen.
Al met al voor ons een hele
opluchting en bovendien prettig dat ze daar nu patiënt
is,en we ten alle tijde voor advies en
begeleiding contact op kunnen nemen!
En dan het belangrijkste
nieuws over Zabka......
Sinds ongeveer een week gaat
Zappie dus lekker met de vriendjes mee de wei in,en op
het ogenblik zelfs voor haar plezier 2 keer per
dag!!!Zelfs met alle stress de afgelopen week van eerst
fysio,en toen de Wagenrenk,is ze opgewekt en
blij......en heeeeel erg aaibaar!!!!!!
Zabka gaat echt als een
tierelier en is toch zoooo'n stoer meiske!
Soms zit ik echt met de tranen
in de ogen als ik bedenk hoe dat kleine meisje zich
staande heeft weten te houden in het asiel,met alles wat
ze mankeerde......zoveel wilskracht en moed in zoooo'n
klein hondje,dat zich toch zo eenzaam,ongelukkig en bang
moet hebben gevoeld.....
Maar als ik dan weer zie hoe
ze heerlijk ligt te pitten tegen 1 van haar nieuwe
vriendjes aan,hoe ze lekker in het zonnetje wandelt,hoe
ze springt en kwispelt als er wat te eten valt,hoe ze
bij je komt zitten voor een knuffeltje,hoe ze 's avonds
zelf keihard naar de slaapkamer rent om als eerste in
haar mandje te springen,pal naast het vrouwtje,en hoe ze
vervolgens tevreden,en luid snurkend al haar
belevenissen van de dag nog eens dunnetjes overdoet in
haar dromen.......dan kan ik niet anders dan
glimlachen,en blij zijn dat Ellen en Melanie dit kleine
meisje hebben gered,en haar een leven hebben
gegeven!!!!!!!
Toch weer erg veel Zabka,maar
dat moeten jullie me maar vergeven,hahaha......
Op youtube een filmpje van hoe
de collies haar officieel welkom heten in de
wijde(weide)wereld met een ereboog,hahaha.....
Update Pepe, 13 juni
2009
Kleine Pepe geniet met
volle teugen van......tja,eigenlijk overal van!!!En de rest
van de family geniet van Pepe.
Vol enthousiasme traint
hij voor z'n EG,speelt met iedereen,helpt vrouwtje met ALLE
klusjes in en om het huis struint door de
wei,grauwt,snauwt,rent,vliegt,springt,dolt,kauwt,eet,slaapt......hij
verveelt zich geen seconde. Zoals ik al dacht zodra ik hem
leerde kennen,is hij echt een genot om mee te trainen.
Razend pienter en enorm enthousiast als hij is,was hij les 1
al de beste van de klas. Toch knap voor een hond die 2
maanden geleden nog geen woord Hollands sprak. Een hele
speciale kleine jongen onze Pepe....zelfs krullenpodenco
winny heeft hij aan het spelen gekregen,iets wat zij na
anderhalf jaar in Nederland nog steeds niet begreep. Af en
toe vergeten we gewoon dat hij pas 2 maanden bij ons
is,zo vertrouwd voelt het om hem erbij te hebben. Volmondig
kunnen wij nu zeggen dat ook een 5de hond nog heel veel kan
toevoegen aan de family.
Gaandeweg zijn de kleine
beetjes angst die hij had voor
bezems,tuinslangen,geborsteld- en afgedroogd worden,als
sneeuw voor de zon verdwenen en kan hij lekker voor de volle
100% genieten van het onbezorgde leventje dat hij en alle
andere hondjes zo verdienen,en dat eigenlijk vanzelfsprekend
zou moeten zijn.
Wij genieten met z'n
allen weer lekker verder,en zo nu en dan laten we jullie wel
weer even meegenieten!
Groetjes, Patty, Pepe
& Family.
Update Pepe, 9 april 2009