Pip 

Hoi Ellen,
Nu daar zijn ze dan eindelijk de foto's.
Hoe gaat het bij jullie allemaal? Als ik wat voor jullie kan betekenen, laat het me weten hoor!
Groot nieuwtje: na familieberaad is besloten om een speelkameraatje te zoeken voor Pip. En dat is  gelukt. We hebben in het asiel in Breda een sheltie van 2 gevonden, een reutje, niet dominant heel speels en erg lief voor Pip en ons ( mooi meegenomen niet waar) Het klikte meteen tussen die twee ( Pip is dol op mannetjes gaat eigenlijk altijd goed). Lex heeft  aan zijn Tsjechische paspoort te zien al heel wat huisjes gehad, maar is desondanks niet te betrappen op enige vreemd/ afwijkend (sheltie) gedrag. Hij is zelfs goed opgevoed en je mag echt alles met hem doen. Als hij het niet (meer)wil laat hij het wel merken, net als Pip overigens.
Ze leggen samen nieuwe tuinpaden aan en ook is er nu sprake van hier en daar "terrasbouw". Wat de een heeft wil de ander ook en natuurlijk hetzelfde. Ze zijn bijna even groot, maar bij Lex is er sprake van enig overgewicht en dat komt niet alleen van zijn haren!! Pip weegt inmiddels bijna 10 kg goed he en kan nog steeds erg hard rennen. Zij wint het op snelheid en Lex gooit zijn gewicht in de strijd. Wat ze 's nachts doen weten we niet, heb ze alleen eenmaal betrapt samen in bed nou ja..( zie foto).Uit de bal hebben we het fiepje gehaald want we konden niets meer van de t.v. horen! Het sociale gedrag van Lex geeft Pip de ruimte om zich "normaler" te gedragen en zij laat zich dan ook meer zien en aaien. Kortom het gaat hier meer dan goed. Uiteraard gaan ze als wij er niet zijn samen logeren bij opa.
Tot zover het relaas van hier,
lieve groeten van ons zes

                 
                                                              

 

04-03-2009 Hoi Ellen,
 
Hier een update van onze Pip,
Nog steeds zijn we erg blij met haar en zorgt ze met haar aanwezigheid voor veel gezelligheid.
Inmiddels is deze dame nu 5 maanden bij ons. Ze wordt steeds brutaler en heeft er af een toe een verlegen schrikdagje bij. Ze staat dan, zoals we hier zeggen, fout op uit haar mand, eigenlijk blijft ze 's ochtends dan gewoon liggen.
Normaal is ze in de ochtend reuze enthousiast, springen, spelen en bijten, aandacht vragen, vrolijk kwispelen. Blaffen doet ze nooit binnen. Buiten hoor je ze ook niet, alleen als er tegen haar wordt geblaft, blaft ze soms terug.
De afgelopen winterperiode, was het ze liefst de hele dag buiten in de sneeuw, het kon haar niet koud genoeg zijn, geen bibberend hondje dus. Nee, lekker rollen en happen in de sneeuw dat is wat haar vrolijk maakt.
Buiten met de andere honden laat ze zich heus wel kennen. Vindt ze het niks dan snauwt ze wel op haar manier. Sommige honden hebben bij haar een streepje voor en ze gaat helemaal uit haar dak als ze die ziet. In het bos op zandstukken graaft ze nog steeds ligkuilen en ook daagt ze ons uit om mee hard te gaan rennen.
Met andere mensen buiten het gezin gaat het ook steeds beter, ze zoekt ze op en is er niet direct bang voor. Ook de relatie met mannen gaat steeds beter. Ze benadert ze kwispelend, maar blijft wel op afstand.
Gister kwam ze voor het eerst bij Eric op schoot liggen in de stoel. Ze bedelt al langer om een een aai. Dus we gaan nog steeds vooruit. De beste benadering voor haar is, negeren wat ze fout doet, en haar de hemel in prijzen als het goed gaat. Ook het poepen binnen is minimaal. We geven haar 's avonds geen eten meer en dat gaat het beste. Inmiddels is ze wel wat minder mager geworden en het misstaat haar niet.
Tot slot Sofie is haar aan trainen, regelmatig wordt er een parcoursje uit gezet, waar ze dan overheen moet springen. Inmiddels springt ze, als ze wil wel over 75 cm heen. Ze kan echt nog hoger maar dat lijkt ons niet best. Pip vindt dat helemaal geweldig en ik denk dat ze op fly-ball les zou willen..... tot zover groetjes Eric, Lisette, Lydia & Sofie
ps we stikken van de enkele sokken ( de andere helften verdwijnen) Haar verzamelwoede blijft!

                                                           

 

Hoi Ellen, 
verslagje eerste week bij de familie van Miert
 
Op woensdag 24 september is Misty gebracht door Ellen en Jeannette. De reis was goed verlopen en Misty stapte hier ook monter binnen, hetzij toch wel met gepaste voorzichtigheid net zoals zij zelf is. Na inspectie van de huiskamer (ze kan als de deuren open zijn, rondjes lopen) vond ze snel haar plaats naast Jeannette op de bank. De ontvangst van Lydia door Misty was een potje gegrom, maar Lydia was er niet van onder de indruk dus werd later toch wel toenadering gezocht.
Na de thee vertrokken Ellen en Jeannette.
Eerst kwam Sofie thuis. Sofie had ze nog nooit gezien, maar die werd met een kwispel ( foutje?) begroet. Toen een lekkere pensstaaf gegeven, maar daar keek ze niet naar om. Ze heeft 10 minuten op haar achterste gezeten, waarschijnlijk zitten wachten op Ellen en Jeannette. Echter die kwamen toch niet terug. De geur van pensstaaf rook inmiddels onweerstaanbaar, dan maar kluiven.
De grootste klus voor ons die dag was om voor de eerste keer de halsband om te doen. Te beginnen met de halsband omdoen. Dat was een hele kluif en na twee uur hadden we die dan al om! Wat je al niet met beloningskoekjes kunt doen. De eerste wandeling ' s avonds was vreemd, maar ging goed.
En die avond gezellig naast mij en Sofie op de bank.
De nachten gaan vanaf het begin goed, we horen haar niet en ook haar behoeftes worden voor buiten bewaard. Ging ze eerst alleen in de tuin poepen en plassen, nadat ik een heg zo'n 16 keer op en neer was gewandeld, was het haar heg en plaste en poepte zij ook daar.
Iedere dag verleggen we haar wandelgrenzen en leert ze de omgeving kennen. Vanaf zondag mag ze op een veldje achter onze straat bij mij los. Daar gaat ze dan ook helemaal uit haar dak. En sinds vandaag op de dijk.
Ze luistert vooral als ze zin heeft en als er eten in de buurt is, maar ook correcties worden begrepen. Het gaan zitten, op vraag van ons, gaat steeds beter, net als het op stoep lopen en aan een kant ( we braken onze benen bijna bij het uitlaten)
Omdat we dicht bij een school wonen en er dus veel kinderen lopen, went zij hier ook snel aan. Ze durft ze soms gewoon te benaderen. Andere honden zijn nog wat eng, maar eenmaal kennis gemaakt, gaat dat dan ook beter.
Het is een goede kostganger, lust altijd iets en ze is dan ook inmiddels bevriend met de koelkast!
Binnen het gezin gaat het goed, al is ze voor Eric angstig (net als voor alle mannen op straat) Eric geeft haar dan ook eten in de hoop dat zo hun relatie in ieder geval verbetert.
Ze houdt van opruimen, want als de kans krijgt sleept ze alles van textiel in haar nestjes. En eigendommen worden goed bewaard, die begraaft of verstopt ze, want je weet maar nooit!
Ze is lief voor ons en doet heel erg haar best. We denken dat we aan haar een fantastische hond zullen hebben. Ze zal vast en zeker nog veranderen in gedrag de komende weken, maanden en jaren. Hopelijk zal ze een hond worden die weet wat het leven haar kan bieden. Aan ons zal het niet liggen. En voor jullie: een goede keus dat juist zij mee mocht en bij ons mocht komen.
groetjes van Lisette

              
                                                                       Misty/Pip oktober 2008, genieten aan zee.     

                       


         
 Misty/Pip nog in het asiel.