 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Hallo Ellen, Hierbij een update van Miki. Miki is nu al 9 maanden mijn maatje. Het gaat heel goed met hem. Hij is heel lief naar alles en iedereen maar ook een eigenwijze dondersteen die ook zijn aandacht vraagt. Ik heb hem met gebarentaal (kom, stop, staan blijven) heel langzaam de trap op en af leren lopen (anders kan hij naar beneden vallen met zijn korte pootjes en lange lijf) want hij is stokdoof. Roepen, praten, blaffen en de bel hoort hij niet. Bepaalde geluiden zoals fluiten hoort hij soms en hij weet nu dat dat fluitje bij mij hoort en komt dan (soms) kijken. Hij heeft een plaatsje voor het raam en blaft naar iedereen die in zijn territorium komt zoals de buren, postbode en de reclamejongens en -meisjes. Zijn ze weg dan is hij ook weer stil. In juni is hij uit logeren geweest in België bij Stef en Maddy (zijn gastgezin) en was daar goed verwend. Begin september had ik een logeetje (Ibi, die ik vorig jaar september mee uit Griekenland gebracht heb). Dit was prima gegaan, Miki heeft zelfs nog voorzichtig gespeeld met Ibi. Een paar weken later ben ik op vakantie gegaan en heeft Miki bij de baasjes van Ibi gelogeerd. Dit is ook heel goed gegaan. Hij heeft dus een heel afwisselend leven gehad tot nu toe en ik hoop dat dit nog heel wat jaren duurt.
Groetjes van Ricky en een pootje van Miki
Hoi Ellen,
Miki is al aardig gewend. Hij
eet nu goed. Ik meng een klein beetje vlees uit een
blikje door de brokken, dan eet hij de helft van de
brokken op, kijkt mij dan aan en geeft een blafje alsof
hij wil zeggen "het vlees is op, krijg ik nog wat?" daar
reageer ik niet op en na een tijdje eet hij de rest toch
maar op. Dit probleem is dus opgelost. Hij begint nu ook
aan zijn botjes te knagen, hij haalt ze zelf uit het
mandje met speeltjes en knuffels. In de bijkeuken slapen
gaat nu ook al aardig, tenminste 's nachts. Hij gaat
niet uit zichzelf naar de bijkeuken, dus ik pluk hem 's
avonds als hij zowat slaapt van de bank en draag hem als
een baby naar de bijkeuken, leg hem in de mand, aai hem
even en ga dan weg. Ik hoor hem dan de hele nacht niet.
Om half acht 's morgens hoor ik hem dan even piepen. Dit
functioneert al een aantal dagen goed. Als ik met hem
uitga, weet hij de weg al aardig te vinden. Op de
terugweg gaat hij al vanzelf het pad naar ons huis op,
dus hij weet al waar zijn huis is. Mijn hele familie is
al komen kijken en iedereen vindt hem even leuk. Hij is
ook vriendelijk tegen iedereen, mens of hond. Geweldig
toch?
Het zat jullie niet mee deze
keer in Polen. Honden ziek en overleden.
Verschrikkelijk. Zijn de andere honden die jullie hebben
meegenomen goed op hun plek terechtgekomen?
Groetjes,
Ricky
|
