Max 

 

Sept. 2010
Hallo Jeanette en Ellen,

Jullie stonden al bovenaan mijn lijstje om te mailen, maar door omstandigeheden was het er nog niet van gekomen, dus pak ik de koe maar meteen bij de horens.

Max (en Casper, de 5 poezen Muts, Pruts, Dinky, Pop en Zappa) zijn verhuisd naar Lier (bij Antwerpen).
Ze wonen nu aan een mooi natuurgebied met een enorme tuin, geen verkeer, lekker rustig.

Met Max gaat het geweldig, hij geniet volop van de tuin, de wandelingen in de natuur en maakt zelfs af en toe een sprintje achter een haas of konijn aan. Wijzelf wonen op de eerste en tweede verdieping, beneden hebben de honden een grote kamer waar een aantal manden, kussens en een bankstel instaan voor hun.

Casper komt boven, maar Max wil niet.
In het begin tilden we hem op naar boven, omdat hij geen trappen kan lopen, maar al gauw zette hij het op een lopen naar de tuin en bleef dan halverwege staan omkijken met een blik van niet met mij baasje. Dus nu laten we hem benenden. Hij voelt zich daar opperbest. Graaft putten, maakt een leger onder de struiken, waar hij dan lekker ligt te slapen, hij begint ook een beetje te waken en aan de riem durft hij uitvallen naar andere honden omdat ze vinden dat het allemaal van hun is hier.  Een paar weken geleden waren ze “uitgebroken” dwz ik was een van de poorten opzij van het huis vergeten dicht te maken. Onze overbuurman belde ons om 7.30u op een zaterdag uit bed, met de melding dat de honden loslopen. Max zag ik aan de overkant op het veld lopen opzoek naar iets eetbaars, want dat blijft erin zitten, ik  klapte een paar keer in mijn handen en mijnheer kwam in een drafje af, tot ongeveer een meter of 10 toen ging hij met een enorme boog om mij heen en in een spurt terug naar huis, via de poort die nog open stond naar de andere kant van het huis achter de andere poort wachtend op mij met een blik van, ik was niet weg hoor! Casper kwam vrolijk aanlopen, maar Max dacht ik krijg hier op mijn sodemieter dus ik maak maar dat ik weer thuis ben, grappig was dat om te zien.

tot zover de update van Max.

Hier zijn een aantal foto’s van Max en zijn nieuwe huis.

Groetjes van Max, Casper, Muts, Pruts, Dinky, Pop en Zappa, Jan en Monique

           

 

Hoe gaat het nu met Max.

Super.
Zal even zijn verloop schetsen sinds mijn laatste mail.
Het is altijd even schrikken wanneer een hond zijn ware aard pas na verloop van tijd laat zien en Max was hierop eigenlijk geen uitzondering.
Even terzijde, heeft hij een epilepsie aanval gehad, nu zo'n 2 maanden geleden, dat was voor mij de eerste keer dat ik dat meemaakte en dat was dus flink schrikken, ik dacht dat ik hem kwijt was en Casper was ook even het noorden kwijt toen dat gebeurde, maar goed het heeft zich niet herhaald.
Verder zijn we begin deze maand bij de dierenarts geweest om een wond te laten hechten.
Mijnheer vond het nodig om een hond, waar Casper altijd in het begin even moeilijk doet, maar 1 minuut later mee speelt, aan te vallen, met het gevolg dat hij een jaap van een wond aan zijn flank had zitten dat gehecht moest worden.
het erge is, dat hij vol trots terug komt, omdat hij denkt dat hij zijn roedel toch zo goed heeft beschermd. Overigens hebben we die hond voor 12 dagen in huis gehad, wat geen enkel probleem heeft opgeleverd tussen de 3 honden, zo zie je maar.
Gisteren ben ik weer met Max naar de dierenarts geweest, omdat ik vind dat hij enorm veel drinkt en daardoor plast in huis.
Vanavond hebben we de uitslag van het bloedonderzoek gekregen, maar alles lijkt ok. De waarden van zijn nieren zijn lichtjes aan de hoge kant, maar niet om in te grijpen.
Ik moet nu in de gaten houden hoeveel mijn honden drinken en dit aan mijn dierenarts doorgeven.
Oh ja, Max heeft zijn eerste prooi gevangen en wel een duif in het park. Hij heeft een poot uitgerukt en opgegeten, terwijl de vogel nog leefde, je zou denken dat hij niets te eten krijgt. 3 dagen later zag ik hem weer naar een duif sluipen, maar gelukkig heb ik kunnen verhinderen dat hij ook deze te pakken kreeg.
Met Max en de poezen gaat het ook goed. Muts wil graag komen dabben en tutteren (zoals we dat hier zeggen) in zijn mand en tot voorkort liet hij dat niet toe, maar ik heb hem een keer gecorrigeerd en nu kijkt hij wel naar mij, maar hij aanvaardt toch een ander in zijn mand.
Kortom, hij is echt een geweldig trouwe makker, die zijn leven zou geven voor zijn baas.
zie hier nog een foto van hem op de bank.
 
groetjes en tot een volgende,
 
Monique.

                    


update 9 april 2009

Dag Ellen en Jeannette,

Het gaat goed met Max.
Heb hem al 2 dagen mee naar de paarden genomen en schrik heeft hij
niet, hij doet helemaal niets.
Wat wel zielig was, ik had hem aan een lange riem meegenomen en
vastgemaakt aan de stal.
Op een gegevenmoment kom ik uit de stal en vind een stuk riem terug op
de grond, Max weg.
Ik in volle paniek naar buiten, we zitten aan een redelijk drukke weg,
was hij het hondenhok ingelopen en daar gaan liggen.
Op de hondenwei gaat het goed, hij blijft het merendeel van de tijd bij
me, of komt aanlopen om geaaid te worden. Als hij ziet dat we richting
uitgang gaan, komt hij ook direct.
Andere mensen kunnen hem ook al aaien en ze vinden allemaal dat hij
reuze snelle sprongen maakt to zondag.
Met pruts gaat het ok, ik had er laatst op schoot en ging richting
Max, deze beet wel naar haar alsof het een stuk vlees was, maar hij
had haar geen pijn gedaan en binnen een minuut stond ze er terug.
Muts is wat voorzichtiger, die komt alleen in de woonkamer als Max in
de keuken ligt en omgekeerd.
Hij verdedigd zijn bak ook al tegen Casper door wat te grommen en die
kijkt dan een beetje raar en druipt af.

Autorijden gaat ook vlot, alleen wil hij zijn poot nogal eens lichten
tegen een meubel in de woonkamer en 's ochtends om 6.30uur ben ik al
de deur uit met ze.
Wat me wel is opgevallen, dat je heel moeilijk (en m.n. zijn
rechterkant) aan zijn zij kan komen, soms springt hij 180° in de lucht
om mijn hand te ontwijken.
Tot zo de update van Max.
Groetjes vanuit een regenachtig Antwerpen.
Monique

Dag Ellen en Jeannette,

Even een correctie, hij had de lijn niet doorgebeten, ik vrees dat de
riem is versleten (had hem in de kringloopwinkel gekocht en
gisterenavond met Max uit de auto te halen was het volgende stuk
afgebroken).
Hij is niet volledig doof zoals Zoya, af en toe reageert hij op een
geluid, maar ik denk dat hij toch voor 80% niets hoort (ik zie geen
beweging in zijn oren, zelfs niet als Casper ineenkeer wild begint te
blaffen).
Ik denk dat hij wel in huis heeft geleefd, zie een enorm verschil met
Zoya, die nog niet eens wist wat een deur was of een glazen deur.
Oh ja, ik heb gisteren nog een paar foto's gemaakt, ben benieuwd naar
jullie reactie.
Groeten,
Monique

                             
                                  

                  
                                    (Hier nog in Tomaszów, probeerde elk menselijk contact te vermijden)