Polleke

'Terror Diva’
 
Vrijdag 18 November.
Mijn vrouwtje moest weer zo nodig gaan knutselen bij haar vriendin. Dus zo sociaal als ik dan toch wel ben,ging ik weer mee. Was liever thuis gebleven  maar goed ik pas me wel weer aan. De ellende begon al gelijk bij binnenkomst. Ik had nog niet een poot over de drempel gezet of had al meteen een chiwapup genaamd Diva aan mijn oren hangen. Mensengoedheid hier had ik dus echt geen zin in. Hulpeloos keek ik het vrouwtje aan maar die had alleen maar oog voor haar knutselrommel. Help wat moest ik nu toch doen? Er stond wel een mand maar ja ik ben toch nog altijd groter dan een Chihuahua. Er stond ook nog een Bench en die was een stuk groter. Dat is de mijne dacht ik. Maar hoe nu te handelen?
Opeens had ik een helder moment.
Ik had van het vrouwtje van Diva iets lekkers gekregen. Rest mij het volgende te doen: de grote afleidingstruc opstarten.
Ik had het volgende bedacht: Diva doet namelijk een moord voor iets lekkers. Dus zo slim als ik dan toch wel ben, legde ik het lekkers op de speelmat voor de bench. Yes !! ze dook er meteen op af. Ik als een speer de bench in,beetje oprollen en viola voor elkaar.
 
HEHE eindelijk rust!
 
Nu moet ik Maandag weeeeeer mee dus je snapt het al, ik duik gelijk die Bench in ben ik meteen van het gezeur af.
Moraal van het verhaal:
Voor alle reuen onder ons: Laat je nooit gek maken door een chihuahua maar zorg dat je ze te slim af bent.
 
Gr Polleke en tot de volgende update.



Okt. 2011

Beste Vagabondvriendjes en vriendinnetjes.
 
Sohee ik heb het eigenlijk best wel druk gehad en geen tijd om iets te schrijven.
Mijn vrouwtje vind namelijk dat ik iedere dag mee moet naar de bossen. Ze gebruikt dan de smoes dat we samen moeten afvallen. Pfffff keivermoeiend dus. Maar goed ik pas me wel weer aan. Afgelopen week zag ik denk ik voor de eerste keer een eekhoorn de boom in vluchten. Ik had geen flauw idee hoe zoiets er uit ziet. Ik ben daarom op mijn gemak eens onder die boom gaan zitten om te kijken of ik die eekhoorn nog zou zien. Helaas niet. Jammer maar goed ik moest ook weer verder naar de volgende ontdekking. Een kikker was het volgende levende wezen wat ik nog niet kende. Sohee die kunnen hoog springen. Mijn bazinnetje was er niet zo blij mee maar mij leek het wel wat. Ik denk trouwens dat ik wel al wat kilo's ben afgevallen maar ik weet dat niet zeker want we moeten nog een weegschaal kopen. Verder ben ik druk bezig om mijn haren te verliezen en dat geeft nogal wat overlast in huis. Maar na een stevige kambeurt  en een extra stofzuigerbeurt komt ook dat helemaal goed. Ik heb zo hier en daar al kennis gemaakt met vriendjes en vriendinnetjes. ik ga op de Maandagavond mee naar Marjan en Pesso. Het vrouwtje moet dan zo nodig gaan zingen en Pesso past dan op mij. Lief he. Marjan en Pesso hebben twee hondjes. Ruby en Diva. Ik vindt ze in ieder geval heel leuk. Af en toe is Divan wel heeeeeeeeel vermoeiend en ontdeugend,maar ja dat krijg je met een pup.
Zo dat was het voorlopig weer en ga nu verder met mijn middagslaapje want ik heb er al weer een stevige wandeling op zitten.
 
Toedels en de groeten van Polleke.
Ook namens mijn bazinnetje Annelies natuurlijk.


                        

10 sept. 2011

Na kennis te hebben gemaakt met mijn nieuwe bazinnetje Annelies was ik niet meer te houden. Ze hadden me beloofd dat ik snel mee mocht. Heb nog 3 weken moeten wachten ! Maar vandaag 10 september was het zover. Ik kon niet wachten en stond al uren klaar. En yes daar kwam ze aan, jippie, nu mocht ik echt mee. Nadat het vrouwtje met Lia en Loes taart had gegeten eindelijk in de auto. Was best warm, één keertje onderweg eruit en huppekee óp naar mijn nieuwe huisje. Wouwww helemaal in de bossen, gaaaf. Zo eerst de boel eens verkennen en daarna uitrusten. Na een heerlijke wandeling lekker op mijn nieuwe kussen geslapen. Er wonen hier veel vriendjes, maar zal eerst eens kijken of ze wel leuk zijn om mee te spelen. Ik heb het nu druk want ik moet alles in de gaten houden. Tot de volgende ronde.

Een dikke poot van Polleke en groetjes van Annelies