Update van Prinses Laska uit Polska.

Het is nu drie weken geleden dat ik vanuit Polen naar Nederland ben gekomen. Zoals een prinses betaamt, ben ik  begeleid door een geweldig escorte van toegewijd personeel, t.w.  Ellen, Jeannette, Melanie en Adriaan. Overigens zijn er nog andere  landgenoten met mij meegereisd naar het fantastische Nederland, alwaar wij met open armen werden  ontvangen.

Er stond voor mij een hemelbed gereed bij Bert en Lia.  Natuurlijk is het  weer even wennen in een ander paleis !!!  Buiten dat, had ik ook wat last van een ‘ahum’ vervelende snelle darmpassage. Direct werd een dierenarts geconsulteerd die mij een kuur en een speciaal diner  voorschreef. Ik vind het heerlijk om alle aandacht te krijgen van de hofdame, het vrouwtje dus, de kamerheer komt daarna, dan pas de andere personeelsleden.  Deze  worden nu nog met  een zekere terughoudendheid door mij begroet . Ik verwacht wel eerst een reverence met wat lekkers,  dan vertrouw ik het pas een beetje ! Maar ik ben een moderne prinses, dus hierin is ook al wat verandering opgetreden.

Wat ik ook prettig vind, is om nog een heerlijke wandeling te maken vóór het diner, vervolgens me even op te frissen en daarna geborsteld te worden. De hofdame en kamerheer nemen dan een aperitief, alvorens wij aan tafel gaan !

Verder wil ik het volgende nog even kwijt. Ik kan toch zulke diepe zuchten slaken zeg… pffft.   Dan lig ik heerlijk op m’n zij en dan vult mijn lijfje zich met lucht, tot ik bijna een ballon ben en dan laat ik het heel langzaam ontsnappen. Van yoga heb ik echter nooit gehoord !

De nachten zijn verrukkelijk, geen enkel probleem tot de volgende morgen.  Waar ik nog wel veel moeite mee heb is het feit,dat wanneer de hofdame even weggaat of iets anders gaat doen, ik  in lichte paniek geraak . Ik besef (!) ook wel dat  dit kan niet zo kan blijven. Inmiddels is gedragsdeskundige Loes, die verbonden is aan Stichting Vagabond-Pets, ingeschakeld. Met oefeningen wordt hier aan gewerkt. We zijn er nog lang niet, maar dat geeft ook niet, want ik ben hier nog pas zo  kort. Alles heeft z’n tijd nodig en het komt zeker goed. Belangrijkste is dat we openstaan voor de adviezen van Loes om samen met haar te komen tot  het vertrouwen, dat de hofdame ieder keer weer terugkomt. Wat ik ook heel spannend vind, is het voorbijrazende autoverkeer, herriemakende scooters, etc. Ik schrik me iedere keer een hoedje, maar het vrouwtje doet of er niets aan de hand is. Die rare openschuivende deuren van het postkantoortje, de tingel van de deurmat bij de hondendelicatessenzaak. Ik moet hier gewoon even aan wennen. Met mannen die zo op me afkomen, heb ik ook wat moeite. Nu geloof ik het vrouwtje echt niet, want ze zegt dat ze er ook moeite mee heeft….…dat zegt ze, maarrrr ze doet altijd wel bijzonder aardig ! Heerlijk vind ik het om in de koets met 170 paardenkrachten uit rijden te gaan. Dan zit ik met veel poeha naar buiten te kijken en wuif met m’n staart, of sluit m’n ogen voor een dutje.

Maar het aller, allerliefste wat ik doe is, knuffelen, knuffelen, knuffe..  knuf… knu…  kn….

                                                           KNUFFELEN  !!!!!!!

Pootje  …  nou ja zeg……   Groet van Prinses Laska  uit Zetten.

PS. Ik sta wel niet op de Vagabond-Pets kalender...      dus wel hè ...        en  nu zéker kopen hoor !!!!