Inca



 

Hallo Jeannette,

Met Inca gaat het heel goed, het is een lieve, soms felle, tante. Ze is heel lief voor Jack en andersom ook, maar soms zijn het net twee kleuters die elkaar achterna zitten en dat kan natuurlijk verkeerd uitpakken. We houden ze allebei dus goed in de gaten en proberen te corrigeren waar nodig. Soms kijken we naar the Dogwhisperer, soms heeft die heel nuttige tips.

Inca kan met de meeste honden goed opschieten en ze vindt veel mensen ook leuk. Ze is wel wat blafferig zodra mensen het huis naderen, ook al zijn het bekenden, maar het het is wel fijn als het vreemden zijn: je komt er niet gewoon langs. Net als Saba, haar lieve voorgangster, is ze al een paar keer aan de schrikdraad blijven hangen. Ze wacht dan niet lang, maar vliegt...ZOEEEEEEEEEFFFF...naar huis. De buurman zei dat ie een schicht voorbij had zien schieten. Voordat ik bij de stal `Bart thuis aan de lijn heb om te vertellen dat Inca onderweg is naar huis, dan zit ze al bij de achterdeur (is ze via de wei langs achteren naar huis gevlogen, de slimmerik).

Vorig jaar is ze mee geweest op wintersport, heeft ze lekker gewandeld met opa en oma. Het is een superhondje dat veel bekijks trekt vanwege haar lieve, ondeugende uitstraling en mooie, chocoladebruine, uiterlijk.
Ze vindt het heerlijk om door het bos te struinen en als ze een konijn, vogel of iets dergelijks ziet, dan is ze er een tijdje vandoor.

We zijn heel blij met haar en we hopen dat zij ook blij is met ons.

Veel liefs,

Saskia