Juli 2010,
Hallo Jeannette,
Het is nu een maand geleden dat we te
horen kregen dat Rex de ziekte van
Cushing heeft,we zijn nu over de eerste
schrik heen.
Als we naar Rex kijken en hem bezig zien
kunnen we niet geloven dat hij
ongeneeslijk ziek is alleen aan het vele
drinken en de spierpijn waar hij nu een
goede pijnstiller voor heeft merk je
niets aan hem.
Onze lieverd die de hele dag als het kan
achter één van ons aan loopt,die van de
week nog zijn nieuwe kluif in de tuin
ging onder spitten
en vanmorgen nog de kat door de tuin
achterop zat,die sinds de pijnstiller
weer flink mee loopt tijdens het
wandelen en aan de andere honden laat
weten wie de baas is ziet er als een
gezonde flinke hond. Als hij ons aan
kijkt vol levenslust en vertrouwen
zeggen we tegen elkaar hij moest eens
weten en die hondeblik raakt je tot in
je ziel.
We hebben het gevoel dat we op een
tijdbom zitten we weten niet hoe lang
dit nog goed gaat;afgelopen woensdag
heeft hij een kleine
inzinking gehad en heeft flink
gebraakt,maar dat kon ook van de warmte
zijn. We blijven de moed er in houden
maar dat valt niet altijd mee,ondanks
dat we tegen elkaar zeggen Rex heeft een
geweldig jaar gehad en iedere dag is
meegenomen voelt dat niet zo. Het lijkt
net of hij er al langer dan een jaar is
we zijn zo aan hem verknocht geraakt ;
hij heeft zich ook geweldig aan ons
gehecht dat is onverstelbaar,als hij ons
niet ziet loopt hij zich suf te zoeken
en meneer begint te piepen.
Maar we genieten nu nog meer van en met
hem en verwennen hem nog maar eens extra
zolang we nog kunnen.
We sturen nog wat foto's mee van Rex op
een plek waar hij nog het meeste
geniet,"zijn Tuin".
Groetjes van Leontien en Piet.

April 2010,
Beste Lia en Bert,
Rex is heel aanhankelijk geworden,
verliest geen van ons uit het oog en
volgt ons op de voet, zelfs heel waaks;
ondanks zijn doofheid en bijna blind
zijn. Wil absoluut niet ver wandelen,
hij is echt aan zijn oude dag toe. Maar
af en toe zit hij achter de katten aan
die hem eens willen uitdagen en hij
heeft dolle momenten met flostouw en
bot. Hij blijft graven in de tuin; had
na een half jaar zijn buffelbot weer
opgegraven. We hopen nog lang van hem te
genieten.
Groetjes
van Leontien en Piet