|
Duli
Sept 2011
Beste
Jeannette en Jenske,
Hierbij
een update over Duli voor de website.. Ik had al eerder wat
willen schrijven, maar je kent het, het leven kabbelt lekker
druk verder en dat zijn van die dingen die er dan bij
inschieten.. Maar goed na jullie telefoontje ben ik natuurlijk
gelijk achter de computer gekropen...
Duli is inmiddels sinds zijn komst bij ons in mei helemaal
gewend aan het reilen en zeilen in ons gezin. In het begin moest
hij nog wat wennen aan de drukte van 4 kleine kinderen om hem
heen. Al dat gekrioel en geroep om aandacht, al dat speelgoed
overal op de grond en dan af en toe belaagd worden door drukke
kindjes als ze thuiskomen van school die je willen omhelzen...
Nou hij kent het nu en vindt het heerlijk.. Als het hem te veel
wordt dan zoekt ie zelf een rustig plekje en bekijkt alles van
een afstandje.
Duli was ook heel bang voor paarden, en daar hebben we er genoeg
van.. wat kon die blaffen en grommen tegen deze grote wezens..
als ik ze naar de wei bracht dan rende hij er hard achteraan en
probeerde snel in de achterbenen te happen. Dat heeft hij
inmiddels afgeleerd, "de hard way" want een schop van een paard
is niet zo fijn heeft ie ondervonden.. Toen Duli bij ons geheel
"thuis" was en honkvast, heb ik hem meegenomen op de
buitenritten met de paarden. Hij is zo ontzettend gehecht aan
mij, dat ik wist dat hij bij me zou blijven in het bos. En ja
hoor, wat een lol, rollen, rollen en nog eens rollen en rennen
van geluk om al die vrijheid na 3 jaar asiel.. En wat een
knuffelkont is hij, altijd vrolijk en vol aandacht staat ie te
wachten op een partijtje ravotten of gewoon een aai over zijn
bol. Aandacht, daar kan hij niet genoeg van krijgen.
Wij hebben ook een en felle Jack-Russel, Teuntje van 17 jaar die
al een paar honden voor Duli heeft overleeft, maar nooit was ze
zulke goede maatjes met een andere hond als met Duli. Ze heeft
hem al haar ondeugende trucjes geleerd, tot en met weglopen naar
de dorpsbistro om een biestukje mee te p(r)ikken... Inmiddels
heeft Duli besloten het terrein niet meer te verlaten, zelfs als
deze charmante dame probeert hem over te halen, Duli waakt over
ons en loopt dus niet weg.. wat een opluchting, want onze vorige
hond was een notoire wegloper samen met Teuntje. Over waken
gesproken; hij is echt super lief, een knuffelaar eerste klas,
maar oh jee als er vreemd volk het terrein op komt, dan is het
de meest enge waakhond die je je kunt indenken. Met de tanden
ontbloot en grof geblaf en gebrom maant hij de ongenode gast tot
stilstand totdat een van onze gezinsleden eraan komt en zegt dat
het goed is. Dan mag alles weer... Precies wat wij nodig hebben
hier op het terrein.
Duli is ook niet meer het groentje in ons gezin.. inmiddels
heeft hij twee foxhound pups onder zijn hoede gekregen die wij
tot februari bij ons hebben om te socialiseren en op te voeden.
Nou, nou.. dat was wat, die wildebrassen om hem heen de hele
dag. Ze hebben nu heilig respect voor hem en lopen de hele dag
achter hem aan. En oh wee als ze te dicht bij hem komen of te
wild doen, dan hapt hij ze even vriendelijk maar kordaat tot de
orde..
Duli is
voor ons de perfecte match. Wij zijn heel blij met hem en ik
denk dat ik wel mag zeggen dat hij ook blij met ons is. Dat
merken we aan alles!
Groeten
uit Oudemirdum van Rob, Ellen, Lucas, Rosalie, Jeroen en Floris
Hi Ellen en Jenske,
Nou even een eerste update over Duli. Wij hebben besloten hem
toch terug te dopen naar Duli, want een van onze vorige honden
heette al Max, en dat wordt en verwarrend voor de kinderen, maar
ook zelf heb je er dan geen fijn gevoel bij.. het is Max niet en
je wilt het ook niet vergelijken. Dus vandaar Duli, wat wij ook
een leuke naam vinden, en hij luistert er inmiddels alweer super
naar.
Zoals ik Jenske al telefonisch had gemeld is hij dol op schapen.
Hij wil ze maar drijven en is total loss daarna. We laten de
schapen nu even rusten, want meneer werd wat te zelfverzekerd en
begon er nu ook al op te springen ipv naast lopen, dus die hobby
stoppen we tijdig. Bovendien rent ie z'n longen uit z'n (dikke)
lijf, ook dat is nog te veel voor hem. Meneer wordt 's-ochtends
om 7 uur in ons eigen bos uitgelaten en als de kinderen op
school zijn om 08.30 gaat ie samen met Teuntje de jack-russel en
de baas nog een uur in het grote bos wandelen aan de lijn. Hij
kan zijn lol niet op. Vandaag heb ik hem voor het eerst de hele
dag los, dus zonder lijn, buiten en ook wandelend in ons eigen
bos. Hij loopt wel een stuk voor me, maar houdt me goed in de
gaten. Hij heeft geen intenties om weg te lopen, dus dat zit wel
goed. De lijn kan weer aan de staldeur stoffig worden..
Elke dag kam ik hem en d'r komt een pak haar uit; niet normaal.
Iedereen die kennis met hem maakt is dolenthousiast, het is zo'n
lieverd! En het gaat super samen met Teuntje, ze zijn al dikke
maatjes en blijven steeds bij elkaar. Nu slaapt Duli nog lekker
binnen op de bank, maar over een paar weekjes laten we haar
buiten bij Teuntje slapen in de kennel. Ze ligt graag buiten met
die dikke vacht, en ze heeft helemaal geen hekel aan de kennel.
Die staat gewoon open en ze gaat er elke keer na het wandelen al
zelf naar toe om te drinken.
Enfin, hij is ook wel stout hoor.. heb ik net de tafel gedekt en
voor de kleintjes al een boterhammetje met ham gesneden in
stukjes klaar staan, draai ik me om en weg boterhammetjes...
dat weten we dan ook weer..
T'is echt een schat en helemaal op z'n plek hier. Hij ligt nu
lekker op m'n voeten terwijl ik buiten aan de tafel dit
e-mailtje schrijf.
Nou, groetjes uit Oudemirdum.
Ellen
Duli op youtube
Veel kilo's pure liefde
 
Duli nog in het asiel
|
